ายที่สุดแล้ว จางต้าหูผู้นี้ก็ยังเป็นบิดา
เมื่อพี่สาวจางทั้งสามคนถูกรังแก จางต้าหูก็ไม่เคยแม้จะปกป้องพวกเขาเลย
แต่ตอนนี้เขามีลูกชายแล้ว สำหรับลูกคนนี้แตกต่างออกไป นี่คือลูกชายแท้ ๆ ของเขา เช่นนี้เขาจึงเลือกที่จะไม่เชื่อฟังแม่เฒ่าจาง
จางซิ่วเอ๋อลอบเหยียดหยามเล็กน้อยกับการเปลี่ยนแปลงของจางต้าหู แต่นางก็รู้สึกยินดีที่ได้เห็นมันเกิดขึ้น เป็นเรื่องที่ดีหากจางต้าหูจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางนี้
สำหรับเป่าเอ๋อร์นั้น เพราะนางไม่ใช่เด็กสามขวบ และนางไม่สนใจความรักของพ่อเช่นจางต้าหู ดังนั้นนางจึงไม่คิดอิจฉาน้องชาย
นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องที่ดีที่จางต้าหูรักเด็กคนนี้มาก อย่างน้อยจางต้าหูก็ดูแลครอบครัวได้ดีกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า
เมื่อเห็นจางต้าหูเป็นเช่นนี้ แม่เฒ่าจางจ้องมองเขาพร้อมกับร้องไห้ออกมา “โอ้ ข้าทำสิ่งใดลงไป? ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าเมื่อมันมีลูกชายแล้ว มันจะไม่สนใจข้าเช่นนี้!”
เมื่อเห็นแม่เฒ่าจางเริ่มร้องไห้ จางต้าหูก็รู้สึกผิดเล็กน้อย
ท้ายที่สุด เขาเป็นคนที่มีความกตัญญูกตเวทีเสมอมา และเขายังเสียใจทุกเรื่องเมื่อเห็นแม่เฒ่าจางเป็นเช่นนี้
“ท่านแม่ อย่าร้องไห้เลย” จางต้าหูถูมือไปมาพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
…
