าบหรือไม่ว่าการถอนหมั้นคราวนี้ไม่ใช่สิ่งที่ท่านหมอเมิ่งต้องการ แต่มันเป็นสิ่งที่ข้าต้องการ” จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ
“คนพวกนั้นจะกล่าวอะไรก็ได้ เราก็เพียงใช้ชีวิตของเราให้ดี อีกไม่กี่วันบ้านใหม่ของเราจะถูกสร้างขึ้น และเมื่อถึงตอนนั้น แม้คนพวกนี้จะรู้สึกอิจฉาเรา แต่มันก็สายเกินไปแล ล้ว!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“พี่หญิง ข้าทราบดี แต่ข้าไม่อาจไม่โกรธได้ พวกเขาน่ารังเกียจเกินไป!” จางชุนเถากล่าวด้วยความโศกเศร้า
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า นางเข้าใจสิ่งที่จางชุนเถาหมายถึงเป็นอย่างดี นางทราบว่าคนเหล่านั้นพูดจาได้น่าเกลียดมากเพียงใด
จางชุนเถาเป็นเพียงเด็กสาวตัวน้อย และในตอนนี้นางยังอ่อนไหวต่อคำพูดของคนเหล่านั้น
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ย่อมพ่ายแพ้
แต่สำหรับนางแล้ว ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะดุด่านางอย่างไร นางก็ไม่คิดให้ความสนใจใด ๆ และนางก็ไม่เคยรู้สึกเสียใจสักครั้ง
จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างสบายใจ “ชุนเถา น้องสาวข้าจะต้องได้แต่งงานกับคนดีอย่างแน่นอน ในเวลานั้นคนเหล่านี้ย่อมหุบปากไปโดยสมบูรณ์”
จางชุนเถารู้สึกสบายใจขึ้นมา และตอนนี้นางก็รู้สึกดีขึ้นมาก
ไม่นานหลังจากนั้น สองพี่น้องก็เข้านอน
แต่เป็นเนี่ยหย่วนเฉียวที่ยังนอนไม่หลั
