ร เขาจะไม่ยอมให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้อีก!
คราวที่แล้วเป็นเพราะเขาไม่เข้าใจหัวใจตนเอง ประกอบกับเรื่องราวเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน เขาจึงไม่อาจตอบสนองได้ทัน แต่ในอนาคตมันจะไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก!
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “เช่นนี้มันจะไม่หยาบคายไปหน่อยหรือ?”
เถี่ยเสวียนกลอกตาและรู้สึกว่าเจ้านายของเขาหยาบคายกับผู้อื่นได้เสมอ ไม่เว้นแม้กระทั่งสตรี
“เจ้านาย ในเวลานี้ท่านยังมัวคิดเรื่องการเป็นสุภาพบุรุษกับไม่เป็นสุภาพบุรุษอีกหรือ?” เถี่ยเสวียนกล่าวกระตุ้น
“แล้วข้าควรทำอย่างไร?” เนี่ยหย่วนเฉียวถามอีกครั้ง
เถี่ยเสวียนเห็นว่านายท่านของตนเหมือนจะคิดได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวคำฉะฉาน “เมื่อสบโอกาส ให้เจ้านายพาแม่นางจางซิ่วเอ๋อไปในที่ ๆ ไร้ซึ่งผู้ใดรบกวนได้ จากนั้นจึงถือโอกาสกล่าวปล ลอบใจนาง บอกนางว่าอย่าโศกเศร้าไปเลย และต้องชื่นชมนางด้วย โดยบอกนางว่า ไม่ว่าท่านหมอเมิ่งจะคิดเห็นอย่างไร แต่นางก็เป็นสตรีที่ดีที่สุดในหัวใจของท่าน! อีกอย่างอย่าลืมแส สดงความเกลียดชังต่อท่านหมอเมิ่งด้วย”
“ใช่แล้ว อย่าลืมสิ่งนี้ แม้ว่านางจะไม่ได้กล่าวอะไรในตอนนี้ แต่นางคงเกลียดชังท่านหมอเมิ่งไม่น้อย ในใจของสตรีย่อมต้องการคนที่แบ่งป
