ตอนที่ 439 ให้กำเนิด
ต่อให้เป็นของดีเพียงใด ตราบใดที่ยังไม่ใช่เจ้าของ การอยู่บ้านตัวเองก็นับว่าสบายใจที่สุดแล้ว
“ผู้ใหญ่บ้านซ่ง แล้วสำหรับการสร้างบ้าน ข้าจะสามารถจ้างช่างฝีมือได้ที่ใดหรือ?” จางซิ่วเอ๋อคิดว่าสิ่งนี้ควรถามผู้ใหญ่บ้านซ่งจะดีกว่า
ผู้ใหญ่บ้านซ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจ้าไม่จำเป็นต้องไปพบใครเลยสำหรับเรื่องนี้ ลุงสามของเจ้าเป็นช่างฝีมือ และเขาก็ยังรู้จักกับช่างสร้างบ้านมากมาย”
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย ให้นางไปพบจางต้าเหองั้นหรือ? ไม่มีทาง!
แม้ว่านางและจางต้าเหอจะเป็นญาติกัน แต่จางต้าเหอไม่ได้มองนางในแง่ดีนัก และนางก็รู้สึกว่าเขาสามารถคิดคดต่อตนได้
ผู้ใหญ่บ้านซ่งลังเลเมื่อเห็นท่าทางของจางซิ่วเอ๋อ และตอนนั้นเองที่เขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เขายกมือขึ้นตบหน้าผากของตน เพราะเขาลืมนึกไปว่าจางต้าเหอนั้นไม่ชื่นชอบจางซิ่วเอ๋อ
“เช่นนั้น เจ้าลองไปถามจวี๋ฮวาดีหรือไม่? สามีของจวี๋ฮวาก็ทำได้เช่นกัน” ผู้ใหญ่บ้านซ่งแนะนำด้วยรอยยิ้ม
“ท่านคิดว่าเงินเท่าใดจึงจะเหมาะสมกับค่าแรง?” จางซิ่วเอ๋อไม่ทราบเรื่องนี้จึงถามออกไป
ผู้ใหญ่บ้านซ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม “จ่ายสิบห้าเหรียญทองแดงให้กับนายช่างใหญ่ และสิบเหรียญทองแดงสำหรับคน