คงจะคิดไปไกลแล้ว แต่นางก็ไม่อธิบายอะไร
“เป็นเช่นนี้นี่เอง ในเมื่อเจ้าต้องการจะสร้างบ้าน ให้ครอบครัวข้าจัดการเรื่องนี้แก่เจ้าเถิด แล้วเจ้าจะสร้างใหญ่โตเพียงใด?” จวี๋ฮวากล่าวด้วยรอยยิ้ม
จางซิ่วเอ๋อคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”
ที่ดินในยุคโบราณนั้นราคาถูก แล้วด้วยที่ดินผืนนี้ จางซิ่วเอ๋อไม่ได้คาดหวังว่าจะสร้างบ้านสำหรับครอบครัวใหญ่ แต่นางก็ยังต้องการบ้านหลังใหญ่
เมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ จวี๋ฮวาจึงทราบว่าจางซิ่วเอ๋อไม่เข้าใจ นางจึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นเดี๋ยวข้าจะให้โหยวชวนช่วยตรวจสอบหลังจากไปดูสถานที่ แล้วจึงจะทราบว่า สามารถสร้างได้ใหญ่โตเพียงใด”
จางซิ่วเอ๋อเห็นด้วยกับวิธีนี้ ดังนั้นนางจึงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
วันนี้โหยวชวนไม่อยู่บ้าน จึงต้องกระทำเรื่องนี้ในภายหลัง
จางซิ่วเอ๋อวางแผนสิ่งต่าง ๆ เสร็จสิ้นแล้ว ตอนนี้นางจึงผ่อนคลายจิตใจได้
ในอีกสองวันข้างหน้า จางซิ่วเอ๋อซื้อที่ดินเสร็จสิ้น แล้วโหยวชวนจะเริ่มจ้างคนและยังช่วยจางซิ่วเอ๋อซื้ออิฐและหิน
นี่เป็นสิ่งที่จางซิ่วเอ๋อไม่ค่อยถนัดนัก แต่สำหรับโหยวชวนแล้ว เขาช่ำชองเรื่องนี้ยิ่ง
การก่ออิฐจะถูกจัดการเมื่
