อวางรากฐานของบ้านเสร็จสิ้น
ไม่กี่วันมานี้ ทุกคนต่างก็เฝ้ามองจางซิ่วเอ๋อและโหยวชวนเข้า ๆ ออก ๆ พื้นที่
ทุกคนไม่ทราบว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังจะสร้างบ้าน ดังนั้นคำพูดมากมายจึงถูกแพร่กระจายออกไป
หลายคนนำเรื่องนี้มาพูดกล่าวกับจวี๋ฮวา และบอกให้จวี๋ฮวาระมัดระวังจางซิ่วเอ๋อ
แต่โชคดีที่จวี๋ฮวาไม่คิดฟังถ้อยคำของสตรีปากยื่นปากยาวเหล่านั้น มิฉะนั้นคงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่
วันนี้จางซิ่วเอ๋อยุ่งอยู่ข้างนอกทั้งวัน และนางวางแผนที่จะพักผ่อนเมื่อกลับถึงบ้าน แต่หลังจากนั่งลงโดยที่ก้นยังไม่ทันอุ่น
จางซานหยาก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ
“พี่หญิง! พี่หญิง!” น้ำเสียงของจางซานหยาแตกตื่นยิ่ง
เมื่อเห็นเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อรีบลุกขึ้นพร้อมถาม “ซานหยา เกิดอะไรขึ้น?”
“รีบไปหาท่านแม่เร็วเถิด!” จางซานหยากล่าวด้วยน้ำเสียงหอบหนัก
“ท่านแม่เป็นอะไร?” จางซิ่วเอ๋อถามอย่างกังวล
“ดูเหมือนท่านแม่กำลังจะคลอด! แต่สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก!” จางซานหยากล่าวพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่พรั่งพรู
“มีใครไปตามหมอตำแยหรือยัง?” ในเวลาสำคัญเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อคิดออกเพียงเรื่องเดียว
นางไม่เคยให้กำเนิดบุตรมาก่อน นางจึงลืมเรื่องการตระเตรียมหมอทำคลอดไว้สนิท
“ทำคลอด? บ้าน
