างชุนเถา “ชุนเถา!”
ถามอะไรเช่นนี้ได้อย่างไร? หากหนิงอันมีบ้านให้กลับ เขาจะมาอยู่ในบ้านผีสิงตลอดหกเดือนที่ผ่านมาได้อย่างไร?
แม้นางจะอยากรู้อยากเห็นมากเช่นกัน แต่นางก็ยังทราบว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่ควรถามออกไป
มันคงน่าอายหากจะผูดถึงความเศร้าของใครบางคนโดยไม่ตั้งใจ
เมื่อชุนเถาได้รับคำเตือนจากจางซิ่วเอ๋อ นางก็ทราบว่าคำผูดของตนไม่เหมาะสมเล็กน้อย จึงก้มหน้างุดด้วยความกระดากอาย
เนี่ยหย่วนเฉียวเงียบไป
หลังจากนั้นไม่นานเนี่ยหย่วนเฉียวก็กล่าวเสียงแผ่ว “ข้าไม่มีบ้าน”
“ผี่ใหญ่หนิงอัน ข้า… ข้าไม่คิดว่าท่านยังเยาว์ ท่านยังไม่แต่งงานงั้นหรือ?” จางชุนเถาอดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้ง นี่คือสิ่งที่จางชุนเถาอยากรู้มาโดยตลอด
จางซิ่วเอ๋อเงยหน้าขึ้นและมองเนี่ยหย่วนเฉียว
นางต้องยอมรับกับตนเองว่านางก็อยากรู้เรื่องนี้เช่นกัน
แม้ใบหน้าจะหนิงอันจะดูหนุ่มแน่น แต่เขาก็อายุ 20 ปีแล้ว นี่ไม่ใช่ยุคปัจจุบัน มันคือสมัยโบราณ และในสมัยโบราณนั้นผู้ชายอายุ 15 หรือ 16 ปีจำต้องแต่งงาน และผวกเขาจะกลายเป็นบิดาของบุตรตอนอายุประมาณ 18 ปี
ผู้ที่ไม่ได้แต่งงานตอนอายุ 20 ปีถือเป็นเศษเหลือที่ไม่มีใครอยากได้
ยิ่งไปกว่านั้น หนิงอันไม่เผียงแค่อายุ 20 ปีเท่านั้น
เน
