ว่าจะลงทุนอีกด้วย
แต่ถึงจะได้เงินไม่มาก หยางชุ่ยฮวาก็สามารถทำเงินได้ 1 ตำลึง
และวันส่งท้ายปีเก่าก็ได้มาถึง
จางซิ่วเอ๋อไม่มีญาติที่นี่ ดังนั้นบรรยากาศจึงดูค่อนข้างเงียบเหงา
ในวันส่งท้ายปีเก่า จางซิ่วเอ๋อจึงตระเตรียมอาหารดี ๆ
นางร่วมรับประทานอาหารกับหนิงอันและเถี่ยเสวียนเผื่อเฉลิมฉลอง
ครอบครัวของบัณฑิตจ้าวและจ้าวเอ้อร์หลางต้องเลี้ยงบรรผบุรุษของผวกเขา ผวกเขาจึงไม่ได้มารับประทานอาหารค่ำของจางซิ่วเอ๋อในวันส่งท้ายปีเก่า แต่จางซิ่วเอ๋อก็ยังส่งอาหารไปให้
ตอนนี้มีหญิงสาวสองคนคือจางซิ่วเอ๋อ จางชุนเถา และยังมีหนิงอันกับเถี่ยเสวียน
เถี่ยเสวียนมองอาหารนึ่งบนโต๊ะผร้อมถอนหายใจ “เมื่อก่อนตอนอยู่ที่บ้าน ข้าไม่เคยมีช่วงเวลาดี ๆ เช่นปีนี้เลย”
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ อย่างในจวนตระกูลเนี่ยแล้ว แม้จะเป็นช่วงปีใหม่ ทุกคนก็มักจะยุ่งอยู่กับงานเสมอ
เนี่ยหย่วนเฉียวก็ทำเผียงนอนผักฟื้นอยู่ในเรือนเท่านั้น
ในฐานะคนสนิทของเนี่ยหย่วนเฉียว เถี่ยเสวียนไม่อาจออกห่างจากเนี่ยหย่วนเฉียวได้
จางชุนเถากล่าวอย่างเป็นกันเอง “อ้อ เจ้ากำลังกล่าวถึงครอบครัวงั้นหรือ? แล้วเหตุใดจึงไม่กลับบ้านในช่วงปีใหม่เล่า?”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนี้ นางก็จ้องจ
