ที่จะล่าถอยจากการสืบสวน แต่จางซิ่วเอ๋อก็ทราบดีว่าอีกฝ่ายคือคนตระกูลเนี่ย
ท้ายที่สุดแล้วนางก็เป็นเพียงคนนอก
นายท่านเนี่ยอาจจะให้ความสำคัญต่อใบหน้าของเนี่ยเฟิ่งหลินด้วยการปล่อยให้จัดการกับคนไม่สำคัญอื่น ๆ ได้ แต่นายท่านเนี่ยไม่เคยปฏิบัติต่อฮูหยินเนี่ยเพียงเพราะคนนอกเช่นนาง
“เพราะสาวใช้ของท่านทำผิดพลาด จึงไม่สามารถเก็บสาวใช้ผู้นี้ไว้ข้างกายได้! ขายทั้งสามคนนี้ออกไป!” เนี่ยเฟิ่งหลินกล่าวเบา ๆ
ชุนอวี๋หัวใจสลายทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้ “ฮูหยิน ช่วยข้าด้วย!”
ฮูหยินเนี่ยกล่าวโดยสีหน้าไม่แปรเปลี่ยน “ในเมื่อเจ้าทำเรื่องผิดพลาดใหญ่เช่นนี้ ข้าไม่อาจเก็บเจ้าไว้ข้างกายได้อีกต่อไป พรุ่งนี้จะมีคนมารับเจ้า!”
“อย่ากล่าวโทษข้าเลย เจ้าต้องตำหนิตนเองที่อยากจะสังหารจางซิ่วเอ๋อ” น้ำเสียงของฮูหยินเนี่ยเน้นหนักเล็กน้อยเมื่อกล่าวคำว่าจางซิ่วเอ๋อ
นี่เป็นการกระตุ้นให้ชุนอวี๋เกลียดชังจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อเข้าใจที่ฮูหยินเนี่ยกำลังหมายความถึง นางจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง “ฮูหยินเนี่ย ไม่กลัวหรือว่าสาวใช้ที่เหลือของท่านจะขุ่นเคืองใจหากทำเช่นนี้? การที่พวกเขาได้รับใช้ นายหญิงเช่นท่าน มันช่างน่าเศร้าสำหรับพวกเขาเหลือเกิน!”
จางซิ่