เรื่องนี้แก่ข้า!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวเสียงด ดัง
นายท่านเนี่ยมองจางซิ่วเอ๋อด้วยความประหลาดใจ “เจ้าต้องการให้ข้าอธิบายงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อรู้ดีว่าหากนางถอยกลับในเวลานี้ ในภายภาคหน้านางจะถูกรังแกมากยิ่งขึ้น ตอนนี้นางจึงต้องกล้าหาญเท่านั้น
และในใจของจางซิ่วเอ๋อก็คิดว่าทุกคนล้วนแต่เท่าเทียมกัน นางไม่เกรงกลัวนายท่านเนี่ยเพียงเพราะเขาเป็นเจ้าของบ้าน
นายท่านเนี่ยจะไม่กล่าวว่าจางซิ่วเอ๋อสมควรตาย
ทว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ตระกูลเนี่ยย่อมไม่มีความซื่อตรงในเรื่องนี้แน่นอน
จางซิ่วเอ๋อตอบกลับ “แล้วท่านไม่ควรให้คำอธิบายแก่ข้าอย่างนั้นหรือ? หากนับข้าเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเนี่ย แล้วขับไล่ข้าออกไปเพราะเหตุใดกัน? ก็ปฏิเสธข้ามิใช่หรือ? การที่ข้าจะแ แต่งงานใหม่ หรือทำสิ่งใดย่อมไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเนี่ยของพวกท่าน! หรือว่านี่คือสิ่งที่ตระกูลเนี่ยทำเป็นเรื่องปกติ? แล้วหน้าตาของพวกท่านมันเกี่ยวอะไรกับข้า?”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อถามเช่นนี้ นายท่านเนี่ยถึงกับพูดไม่ออก
“มันเป็นความเข้าใจผิดบางอย่าง” นายท่านเนี่ยกล่าว
“เข้าใจผิดเหรอ? ไม่มีผู้ใดเข้าใจผิด ชุนอวี๋ที่ยืนอยู่ตรงนั้น นางพาคนมาสร้างปัญหาแก่ข้า และยังต้องการแขวนคอข้า!” จางซิ่ว
