ฟืน แล้วข้าจะไปหานางหลังจากที่รายงานเรื่องนี้ต่อนายท่านเนี่ยเสร็จสิ้น คอยดูกันเถิด ดว่านางจะสามารถพูดมากได้อีกหรือไม่!”
“ฮูหยิน…” ชุนอวี๋กังวลว่านายท่านเนี่ยจะนึกถึงเนี่ยหย่วนเฉียวและเผยท่าทีอ่อนโยนต่อจางซิ่วเอ๋อ
ฮูหยินเนี่ยหรี่ตาลงพร้อมกับถลึงมองจางซิ่วเอ๋อ ก่อนออกคำสั่ง “ชุนอวี๋!”
ชุนอวี๋ไม่กล้าที่จะลังเลอีกต่อไป
นางและสาวใช้อีกสองสามคนลากจางซิ่วเอ๋อเข้าไปในห้องเก็บฟืน
ชุนอวี๋พ่นลมหายใจอย่างเย็นชาและกล่าวว่า “อย่าคิดว่าตอนนี้ไม่มีผู้ใดทำอะไรเจ้าได้แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป! ขอให้เจ้าได้พบเจอกับช่วงเวลาดี ๆ โดยเร็ว!”
จางซิ่วเอ๋อตอบกลับอย่างไม่คิดยอมแพ้ “แล้วข้าจะคอยดู!”
หลังจากรอประตูห้องเก็บฟืนปิดลง จางซิ่วเอ๋อก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
เรื่องในตอนนี้จบลงแล้ว สำหรับต่อไป… นางต้องถ่วงเวลาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นค่อย ๆ ทำไปทีละขั้น
นางหวังเพียงว่าคุณหนูรองเนี่ยจะทราบเรื่องนี้
นางยังคงแอบหวังว่านายท่านเนี่ยจะไม่ใจร้ายดั่งเช่นฮูหยินเนี่ย
แม้จางซิ่วเอ๋อจะรู้สึกถึงโอกาสอันริบหรี่ แม้จะน้อยนิดแต่มันก็ยังมีโอกาส นางก็ยังคาดหวังได้มิใช่หรือ?
หลังจากที่ชุนอวี๋กลับมาแล้ว นางมองฮูหยินเนี่ย
