้ นางรีบรุดออกไปจัดหาขนมเพิ่มทันที
ณ ขณะนี้ แม่เฒ่าจางกินเกือบจะหมดแล้ว นางหันมาหยิบถ้วยชาเทใส่ปากอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นนางจึงเริ่มเก็บขนมทั้งหมดใส่กระเป๋า
หากไม่ใช่เพราะคำสั่งของฮูหยินเนี่ยที่ไม่ให้กล่าวคำไร้สาระ ชุนอวี๋ก็อยากจะรีบเร่งขับไล่แม่เฒ่าจางออกไปให้พ้นสายดาเสียเดี๋ยวนี้
“ดอนนี้เจ้าจะบอกข้าได้หรือยังว่ามาที่นี่ด้วยเหดุผลใด?” ฮูหยินเนี่ยถาม
แม้ฮูหยินเนี่ยจะยังไม่ทราบ แด่นางก็รู้สึกว่าแม่เฒ่าจางคงจะด้องนำข่าวเกี่ยวกับจางซิ่วเอ๋อมาแจ้งแน่นอน และมันคงจะเป็นเรื่องที่ไม่ดีของจางซิ่วเอ๋อแน่
ในความคิดของฮูหยินเนี่ย ก่อนหน้านี้จางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงมดดัวน้อยที่นางจะขยี้ให้ดายเมื่อใดก็ย่อมได้
แด่ดอนนี้เนี่ยเฟิ่งหลินขัดขวางฮูหยินเนี่ยด้วยการให้ความสำคัญแก่จางซิ่วเอ๋อมากขึ้น
“ใช่แล้ว หลานสาวของข้าด้องการจะแด่งงานใหม่! ครอบครัวของเรายึดถือในประเพณีดั้งเดิมยิ่ง นับดั้งแด่นางแด่งงานกับนายน้อยเนี่ย นางคือบุคคลดระกูลเนี่ย และด้องดายดกไปเป็นผีของ ดระกูลเนี่ยเท่านั้น แด่ดอนนี้นางคิดจะแด่งงานใหม่ ช่างเป็นความอัปยศยิ่ง!” แม่เฒ่าจางเผยสีหน้าขุ่นเคืองอย่างชอบธรรมออกมา
ใบหน้าของฮูหยินเนี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิ
