มันในตอนนี้? เหตุผลก็เพราะรุ่ยเซียงคิดใส่ร้ ายข้า เพราะข้าเห็นความสัมพันธ์ระหว่างนางกับหวังกลากเกลื้อน! เจ้าก็รู้ดีว่าข้าอาศัยอยู่ในป่าผีสิง ใกล้ภูเขา และพบเจอเรื่องนี้เป็นปกติ!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ
รุ่ยเซียงได้ยินจึงโกรธจัดพร้อมตอบโต้ “ข้าก็เห็นว่าเจ้าอยู่กับบุรุษอื่นเช่นกัน!”
“เจ้ากำลังกล่าวถึงสิ่งใด? เจ้าเห็นข้าเล่นสนุกกับผู้ชายคนอื่นเมื่อใดกัน? นั่นกี่โมงกี่ยามงั้นหรือ? ให้ทุกคนนับดูเอาเถิดว่าสามีของพวกเขาอยู่บ้านหรือไม่? เจ้ากำลังพูดเรื่องอ อะไร? เจ้าเห็นข้าที่ไหน? แล้วเมื่อข้าเห็นเจ้า ก็มีเพียงข้ากับชุนเถา เพราะว่าเห็นจากระยะไกล ข้าจึงกังวลว่าเด็กสาวที่ยังไม่ออกเรือนไม่ควรเห็นสิ่งนี้ ข้าจึงบอกให้ชุนเถารีบกลั บไปก่อน หรือเจ้าจะบอกว่าชุนเถาเป็นชู้ของข้างั้นหรือ?” จางซิ่วเอ๋อโต้กลับ
“เราสองคนเป็นพี่น้องกัน จึงเป็นเรื่องปกติที่จะอยู่บนภูเขาในเวลากลางคืน อย่างไรก็ตามพวกเราอาศัยอยู่ที่นั่น แต่เจ้ากับหวังกลากเกลื้อนล่ะ
