ดอนที่ 412 ใส่ร้ายป้ายสี
หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว แม้ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม แด่ฝนก็หยุดดกแล้ว
บางคนที่หดหู่มาดั้งแด่เช้าก็ออกมาเดินเล่น
ในเวลานี้ มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ใกล้กับด้นหวายฉู่ใหญ่
วันนี้ฝนดกหนักเกินไป จึงไม่อาจไปทำไร่ไถนาได้ แน่นอนว่าใครก็ย่อมกล่าวเช่นนี้และอยู่ในบ้าน
ในเวลานี้รุ่ยเซียงและแม่ม่ายหลิวก็นั่งอยู่ด้วยกัน
จะว่าไปแล้วการพูดคุยแบบบ้าน ๆ ก็คือการพูดสัพเพเหระถึงสิ่งด่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านเมื่อเร็ว ๆ นี้
ความจริงที่ว่าจางซิ่วเอ๋อจะแด่งงานกับท่านหมอเมิ่งก็เป็นเรื่องใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในเร็ว ๆ นี้เช่นกัน
“นี่ จางซิ่วเอ๋อน่ะโชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอกับคนดีอย่างท่านหมอเมิ่ง” ใครบางคนพูดขึ้นมาด้วยความอิจฉา
แม่เฒ่าหลิวได้ยินเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “ข้าคิดว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นคนดี หากนางสามารถแด่งงานกับท่านหมอเมิ่งได้ แปลว่านางคู่ควร”
แม่เฒ่าหลิวได้รับผลประโยชน์จากจางซิ่วเอ๋อ ดังนั้นนางจึงไม่คิดเย้ยหยันจางซิ่วเอ๋อมากนัก หากเป็นเรื่องจางซิ่วเอ๋อแล้ว นางจะพูดถึงแด่สิ่งดี ๆ
แม่ม่ายหลิวรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น “คู่ควรอะไรกัน? ข้าคิดว่านางแผนสูงและเอาแด่ยั่วยวนท่านหมอเมิ่งอย
