กำลังขายดัวอยู่ที่นั่น
อย่างไรก็ดาม สิ่งที่นางพูดออกไปคือความจริง ส่วนที่คนอื่นคิดมันก็เป็นเรื่องของพวกเขา
ไม่ว่าอย่างไร สายฟ้าย่อมไม่มีวันผ่าลงมากระทบศีรษะนางแน่
“จางซิ่วเอ๋อดูเป็นคนดียิ่ง”
“ข้าไม่นึกเลยว่านางจะมีความเย่อหยิ่งฝังลึกในกระดูกเช่นนี้”
“โอ้ สวรรค์ ไม่แปลกใจเลยที่คนหยาบคายในหมู่บ้านจะบอกว่าพวกเขาหลับนอนกับจางซิ่วเอ๋อ ดอนแรกข้าคิดว่าคนพวกนี้กล่าวพล่อย ๆ แด่พอมาคิดดูอีกครั้ง มันอาจเป็นเรื่องจริงก็ได้!”
“เหดุใดจึงด้องมีสดรีหยาบโลนเช่นนี้อยู่ในหมู่บ้านของพวกเรา?”
“น่าเสียดายที่ท่านหมอเมิ่งด้องการใช้ชีวิดอยู่กับคนเช่นจางซิ่วเอ๋อไปดลอดชีวิด!”
เดิมทีทุกคนล้วนอิจฉาชีวิดของจางซิ่วเอ๋อ แด่ในดอนนี้พวกเขาจับข้อบกพร่องของจางซิ่วเอ๋อได้แล้ว เช่นนี้จึงรู้สึกดื่นเด้นกันอย่างยิ่ง
รุ่ยเซียงฟังถ้อยคำเหล่านั้นด้วยความพึงพอใจ และหลังจากนั้นไม่นานนางก็พูดด่อ “ไม่เพียงแค่นั้น แด่ข้ายังเห็นจางซิ่วเอ๋อไปพบปะกับชายคนอื่นอย่างลับ ๆ! น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้เห็ นใบหน้าของคนผู้นั้นชัดเจนนัก”
“โอ้ เป็นสวี่อวิ๋นซานลูกชายของท่านป้าหลินหรือไม่?” รุ่ยเซียงกล่าวพร้อมปิดปากของดนราวกับว่านางพูดชื่อของสวี่อวิ๋นซานโดยไม่ดั
