ใช่ไหม? นางต้องการใช้เรื่องเหล่านั้นเพื่อกรรโชกทรัพย์ตน
หากวันนั้นนางให้รุ่ยเซียงยืมเงินไปสองตำลึง รุ่ยเซียงก็จะไม่คืนเงินแน่นอน แล้วหากนางไปทวงถามด้วยตนเอง รุ่ยเซียงก็จะหันหลังให้กับตนอย่างไม่ต้องสงสัย!
จางซิ่วเอ๋อคิดเรื่องนี้อย่างไม่ได้ตั้งใจนัก และรู้สึกโชคดีเล็กน้อยที่วันนั้นไม่ได้ให้รุ่ยเซียงยืมเงินไปก่อน มิฉะนั้นในท้ายที่สุดหากรุ่ยเซียงไม่คืนเงินให้กับนาง นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับความโชคร้ายของตนเอง!
จางซิ่วเอ๋อมองรุ่ยเซียงที่ยืนตรงหน้า นางไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ารุ่ยเซียงกลายเป็นคนเช่นนี้ได้อย่างไร
ไม่ รุ่ยเซียงอาจจะเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก แต่นางไม่เคยแสดงด้านที่แย่ที่สุดของตนเองออกมา
“อะไรนะ? เจ้ากลัวงั้นเหรอ? หากว่ากลัวแล้ว ก็รีบส่งเงินมาให้ข้า!” รุ่ยเซียงพูดพร้อมกับยื่นมือออกมา
จางซิ่วเอ๋อปริปากเผยอขึ้นเล็กน้อยพร้อมกล่าวตอบทีละคำ “รุ่ยเซียง เจ้าสามารถพูดอะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการ ส่วนเรื่องเงิน… เจ้าจะไม่มีวันได้แม้แต่เหรียญเดียว!”
ถูกต้อง แน่นอนว่าจางซิ่วเอ๋อจะไม่ยอมให้รุ่ยเซียงคุกคามได้
หากนางประนีประนอมไปก่อนในตอนนี้ หลังจากนี้นางคงต้องพบเจอความลำบาก รุ่ยเซียงผู้ซึ่งได้รับความห
