ริง
หากนางไม่ได้แต่งงานกับท่านหมอเมิ่ง ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะเก็บสินสอดเหล่านี้ไว้ มันจะต้องถูกส่งกลับไปแน่นอน
แต่ถึงนางต้องแต่งงานกับท่านหมอเมิ่ง นางก็ต้องคืนมันให้กับเขาอยู่ดี!
เพราะสิ่งของทั้งหมดนี้เป็นของท่านหมอเมิ่ง!
รุ่ยเซียงโต้กลับทันที “ท่านหมอเมิ่งเป็นของเจ้าแล้วมิใช่หรือ? ก็เจ้ากำลังจะแต่งงานกับเขา แล้วทุกสิ่งในตระกูลเมิ่งก็เป็นของเจ้า! นอกจากนี้ท่านหมอเมิ่งยังมอบสินสอดทองหมั้นแก่เจ้า เจ้าไม่ควรโง่เขลาส่งของพวกนี้กลับไปใช่หรือไม่?”
จางซิ่วเอ๋อมองรุ่ยเซียงเงียบ ๆ พร้อมกับลอบคิดในใจว่า หากไม่ยอมให้ส่งสินสอดเหล่านี้กลับไปให้ท่านหมอเมิ่ง เจ้าต้องการให้ข้าใช้สินสอดทองหมั้นทั้งหมดนี้เพื่อช่วยเหลือเจ้าหรือไร?
แน่นอน ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อยังคิดรักษาใบหน้าของรุ่ยเซียงอยู่ ดังนั้นนางจึงคิดในใจและไม่ได้พูดกล่าวมันออกไป
จางซิ่วเอ๋อไตร่ตรองคำพูดสักครู่ก่อนจะกล่าวตอบ “รุ่ยเซียง ข้าจะจัดการกับสินสอดทองหมั้นอย่างไรนั้นมันก็เป็นเรื่องของข้า”
นางพูดมันออกมาเพียงครึ่งคำเท่านั้น และนางอายที่จะพูดกล่าวอีกครึ่งคำที่เหลือ ซึ่งนั่นก็คือ มันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า!
จางซิ่วเอ๋อหยุดพูดชั่วคราวก่อนจะกล่าวเสริม “ส่วนเรื่องเงิ
