นี้ขึ้นหรือไม่?” จางซิ่วเอ๋อถามต่อ
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยพร้อมกล่าวประชดประชัน “ข้าขอแนะนำให้เจ้าเลิกทำตัวโง่เขลาเสีย ในเวลานั้นคนที่บอกกล่าวให้เจ้าทำเช่นนี้จะไม่รับผิดชอบใด ๆ และโทษทั้งหมดจะตกมาที่คนรับใช้เช่นเจ้า น่าสมเพชนัก”
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อกล่าว นางหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขราวกับได้เห็นจุดจบที่น่าเวทนาของเฝิงซูเหวิน
สีหน้าของเฝิงซูเหวินเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้
ทุกคนคิดว่าคนที่จางซิ่วเอ๋อพูดถึงคนที่ขอให้เฝิงซูเหวินสร้างปัญหาคือฟู่ต้าเตา
อย่างไรก็ตาม เฝิงซูเหวินเข้าใจอย่างชัดเจนอยู่เต็มอก คนที่จางซิ่วเอ๋อกล่าวถึงไม่ใช่ฟู่ต้าเตา ฟู่ต้าเตาต้องการสร้างปัญหาเพราะเขาขัดผลประโยชน์กับจางซิ่วเอ๋อเล็กน้อย
แต่อีกคน คือการลอบสร้างปัญหาอย่างลับ ๆ
เมื่อเห็นว่าเฝิงซูเหวินดูเหมือนจะคล้อยตาม จางซิ่วเอ๋อจึงลดเสียงลงพร้อมกล่าวกระซิบด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงนางและเฝิงซูเหวินเท่านั้นที่ได้ยิน
“เฝิงซูเหวิน เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังถูกผู้อื่นหลอกใช้ แล้วจากนั้นเจ้าจะกลายเป็นแพะรับบาป จะไม่มีผู้ใดเห็นใจเจ้า” หลังจากจางซิ่วเอ๋อกล่าวจบ นางแสยะยิ้มให้กับเฝิงซูเหวินอย่างน่าขนลุ
