าต้องการออกไปยืนแทนที่ป้ายวิญญาณ และยืนอยู่ตรงหน้าจางซิ่วเอ๋อเพื่อปกป้องจางซิ่วเอ๋อในฐานะสามีของนาง
แรงกระตุ้นเช่นนี้ทำให้เนี่ยหย่วนเฉียวลืมคิดถึงผลที่ตามมา หากเขาเปิดเผยตัวตนออกไป
แต่เมื่อเนี่ยหย่วนเฉียวได้ยินเถี่ยเสวียนกล่าวว่า มันอาจส่งผลกระทบต่อจางซิ่วเอ๋อได้
ใบหน้าของเนี่ยหย่วนเฉียวจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่กลัวผลที่จะตามมา
แต่เขาไม่เต็มใจที่จะลากจางซิ่วเอ๋อเข้าสู่กระแสน้ำวนนี้
เมื่อเห็นว่าเนี่ยหย่วนเฉียวไม่รีบร้อนที่จะก้าวไปด้านหน้า เถี่ยเสวียนจึงค่อย ๆ ปล่อยมือที่จับแขนของเนี่ยหย่วนเฉียวออก
เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อ ซึ่งตอนแรกเขาหวาดกลัวแทบตาย
เขากังวลมากว่าเจ้านายของตนจะพุ่งออกไป
“เจ้านาย หากท่านเชื่อใจข้า ท่านสามารถรอตรงนี้ก่อน แล้วข้าจะออกไปช่วยแม่นางซิ่วเอ๋อให้ท่านเอง” เถี่ยเสวียนไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกไป
เนี่ยหย่วนเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่ง
เถี่ยเสวียนลอบตกตะลึง เจ้านายไม่ไว้ใจเขาเช่นนั้นหรือ?
ดังที่ทราบว่าในอดีตไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ เจ้านายก็จะสั่งให้เขาทำโดยไม่ลังเล แต่ตอนนี้เพียงแค่จัดการกับคนรับใช้ตระกูลเนี่ยเท่านั้น แต่เจ้านายกลับไม่เชื่อในตัวเขาเส