เมื่อครู่นางสับสน ไม่ใช่เพราะป้ายนี้ เพียงแต่รู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกพิสดารนัก
จางซิ่วเอ๋อจะรู้ได้อย่างไรว่าเถี่ยเสวียนคว่ำมันลง
เมื่อเขานึกถึงบ้านที่เขาและนายท่านอาศัยอยู่ มีความแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ได้ในหัวใจของเขา
เจ้านายของเขายังมีชีวิตอยู่และสบายดี อยู่ ๆ ก็มีแผ่นป้ายจารึกเช่นนี้อยู่ในห้อง นี่มิใช่การสาปแช่งให้เจ้านายตายหรอกหรือ?
หากเขาไม่เห็นมันก็แล้วไปเถิด ในเมื่อเขาเห็นมันแล้ว จึงคว่ำมันลงทันที
แผ่นป้ายนี้ศักดิ์สิทธิ์มาก และมันอยู่ในบ้านของคนอื่น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะแตะต้องของสิ่งนี้ แต่ปัญหาคือคนบนป้ายนี้ยังมีชีวิตอยู่ และยังเป็นเจ้านายของเขาอีกด ด้วย!
ในสถานการณ์เช่นนี้ เถี่ยเสวียนไม่สนใจว่าการที่ตัวเองคว่ำแผ่นป้ายลงนั้นถือเป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมหรือไม่
จางซิ่วเอ๋อใช้ผ้าลายดอกไม้ห่อป้ายนี้ไว้ จากนั้นจึงเดินออกไปข้างนอกโดยไม่เหลียวหลังทันที
ทุกคนในลานบ้านต่างสงสัยว่าจางซิ่วเอ๋อไปหยิบอะไรมา
เมื่อทุกคนเห็นผ้าลายดอกไม้ที่คุ้นเคยและรูปร่างภายในของผ้าลายดอกไม้ พวกเขาก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของจางซิ่วเอ๋อคืออะไร
เมื่อเถี่ยเสวียนเห็นแผ่นป้ายจารึกนั้น ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วย
