ยาวเท่ากัน
“นี่คือของที่หนิงอันเพิ่งทำหรือ?” จางซิ่วเอ๋ออดไม่ได้ที่จะถาม
จางชุนเถาพยักหน้า “พี่หญิง พี่ว่าพี่ใหญ่หนิงอันเป็นอะไรกันแน่? เขาเป็นแบบนี้แล้วดูน่ากลัวเหลือเกิน”
จางซิ่วเอ๋อเอื้อมมือไปลูบผมของจางชุนเถาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อย่าคิดมากเลย บางทีเขาอาจแค่อยากทํางานให้มากกว่านี้”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเรื่องนี้ก็ไม่สงสัยในนิสัยของเนี่ยหย่วนเฉียวเลย เพราะหลังจากอยู่ด้วยกันแล้ว นางรู้สึกว่าเนี่ยหย่วนเฉียวผู้นี้แม้จะลึกลับ แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือเนี่ยหย่วนเฉียวไม่มีจิตใจคิดทําร้ายพวกนาง
ในความสัมพันธ์ดังกล่าว ถึงแม้ว่าเขาจะดูแปลกไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
จางซิ่วเอ๋อมองขึ้นไปยังห้องที่เนี่ยหย่วนเฉียวอาศัยอยู่
หน้าต่างกำลังเปิดอยู่
เนี่ยหย่วนเฉียวยืนอยู่ตรงหน้าต่าง จางซิ่วเอ๋อจึงมองเห็นเพียงแผ่นหลังของเขาเท่านั้น
ผมยาวราวกับผ้าแพรสีชามีปิ่นไม้ประดับ ดูเรียบง่ายแต่ให้ความรู้สึกที่ไม่ธรรมดา
…………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ตัวอันตรายมาอีกหนึ่งแล้ว ซิ่วเอ๋อหนีไปไกล ๆ เลย อยู่ดี ๆ มาขอยืมเงินแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน
พี่หนิงอันเขาไม่เป็นอะไรหรอกลูก แค่กินน้ำส้มเยอะไปหน่อยหลังเห็นซิ่ว
