กกว่านี ! ใครบอกให้พวกเขาได้กินอาหารดี ๆ จากจางซิ่วเอ๋อเสมอเล่า ทั้งยังไม่คิดแบ่งให้พวกนางด้วย?
ใช่แล้ว ความจริงก็คือก่อนหน้านี้จางอวี่หมินไม่คิดจะรังแกจางต้าหูเลย
แต่นางต้องการกลั่นแกล้งแม่โจว
สำหรับพี่ชายคนที่สี่ของนาง นางก็เพียงกลั่นแกล้งเล็กน้อย แต่ไม่มีเวลาที่จะจับผิดเขามากขนาดนั้น
แต่ตอนนี้มันแตกต่างจากเดิม
ไม่ว่าจะเป็นแม่โจวหรือจางต้าหู ทั้งคู่ล้วนเป็นที่ระคายสายตาของจางอวี่หมินหมด
นางรู้สึกว่าหากจางต้าหูไม่ได้นำของอร่อยมาให้ตน เช่นนี้ก็ช่วยไม่ได้ เขาสมควรที่จะถูกกลั่นแกล้งแล้ว!
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้ว่าจางอวี่หมินคิดอะไรอยู่
อย่าว่าแต่สิ่งที่จางต้าหูได้กินเลย สิ่งของต่าง ๆ ล้วนถูกมอบโดยจางซิ่วเอ๋อ แม้ว่าจางต้าหูจะได้รับมัน เขาก ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมอบมันให้แก่น้องสาวของเขาใช่หรือไม่?
เมื่อจางซิ่วเอ๋อเดินมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลจาง นางก็เห็นจางอวี่หมินและแม่เฒ่าจาง
นางเพียงเหลือบมองทั้งสองคนโดยไม่กล่าวทักทาย และพาท่านหมอเมิ่งตรงไปที่ห้องทางทิศตะวันตกทันที
จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการสร้างปัญหา แต่จางอวี่หมินกลับไม่คิดเช่นนั้น
นางตะโกนใส่จางซิ่วเอ๋อทันที “เจ้าโง่หรือเป็นบ้ากันแน่? ไม่รู้หร
