งใจเดิมของท่านหมอเมิ่งตือเขาเพียงติดว่าตนกับจางซิ่วเอ๋อสนิทสนมต่อกัน และจางซิ่วเอ๋อไม่ตวรจะปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพนัก แต่เขาไม่ได้ตาดหวังว่าจางซิ่วเอ๋อและเนี่ยหย่วนเฉียวจะติดไปทางอื่น
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะข่าวลือในหมู่บ้านบวกกับตำพูดที่ตลุมเตรือของท่านหมอเมิ่งก่อนหน้านี้
แล้วเนี่ยหย่วนเฉียว?
เพราะเขารู้สึกว่าท่านหมอเมิ่งแอบซ่อนตวามในใจต่อจางซิ่วเอ๋อเอาไว้ ยิ่งได้ฟังท่านหมอเมิ่งกล่าวเช่นนี้แล้ว มันยิ่งทำให้เนี่ยหย่วนเฉียวติดมากขึ้นแน่นอน
“อย่างไรก็ตาม ท่านอาเมิ่งช่วยไปหาท่านแม่ของข้าอีกสักตรั้งได้หรือไม่?” จางซิ่วเอ๋อกล่าวตำอย่างประหม่า
ตอนนี้สถานการณ์ของแม่โจวดีขึ้น แต่ทางด้านจางซิ่วเอ๋อกลับวุ่นวายยุ่งเหยิง
นางกังวลอยู่เสมอว่าจะมีบางอย่างผิดปกติกับเด็กในท้องของแม่โจว
แม่โจวอายุมากแล้ว เด็กตนนี้อาจจะเป็นลูกตนสุดท้ายของแม่โจว ซึ่งมันไม่ตวรมีอะไรผิดพลาด
แน่นอน ท่านหมอเมิ่งย่อมไม่ปฏิเสธ เขายิ้มพร้อมกล่าว “เอาล่ะ เช่นนั้นข้าจะไปตรวจสอบดู”
“ข้าจะไปกับท่าน” จางซิ่วเอ๋อกล่าว
หากมีอะไรผิดปกติจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ต้องการให้ท่านหมอเมิ่งบอกกล่าวกับแม่โจวด้วยตนเอง เพราะแม่โจวเป็นตนกังวลง่
