ียวถามเสียงเข้ม
เขาไม่สนใจคําพูดที่จางซิ่วเอ๋อกล่าวเมื่อครู่ เพียงแค่อยากรู้ว่าผู้ใดทําให้จางซิ่วเอ๋อได้รับบาดเจ็บ!
เมื่อเห็นท่าทางที่แน่วแน่ของเนี่ยหย่วนเฉียว จางซิวเอ๋อก็เม้มปาก “ข้าจัดการเองได้”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าจากพฤติกรรมของเนี่ยหย่วนเฉียวในอดีตที่ผ่านมา เนี่ยหย่วนเฉียวมีโอกาสสูงมากที่จะออกหน้าแ แทนนาง
แม้ว่านางจะอยากแก้แค้น แต่ก็มักจะรบกวนเนี่ยหย่วนเฉียวอยู่เสมอ ในใจนางจึงรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
“ชุนเถา เจ้าพูดมา” เมื่อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ตอบตน เนี่ยหย่วนเฉียวจึงจ้องมองไปยังจางชุนเถา
จางชุนเถารู้สึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ นางจึงมองไปที่จางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อส่งสายตาให้จางชุนเถา
จางขุนเถาขยับริมฝีปากด้วยความลังเลเล็กน้อย
หลังจากนั้นไม่นาน จางชุนเถาก็พูดขึ้น “พี่ใหญ่หนิงอัน ให้พี่หญิงเป็นคนบอกท่านเถอะ!”
แม้ว่านางจะรู้สึกว่าหนิงอันเป็นห่วงพี่สาวของนาง ทว่า… ในเมื่อพี่สาวไม่อยากให้ตัวเองพูด เช่นนั้นตนก็อย่า าพูดเลยดีกว่า
แม้ว่าพี่ใหญ่หนิงอันจะเป็นคนสนิทและดีกับนาง แต่เป็นพี่สาวต่างหากที่สนิทสนมกัน
หากต้องเลือกระหว่างพี่ใหญ่หนิงอันกับพี่สาว นางจะไม่ลังเลที่จะยืนเคียงข้างพี่สาวของนาง
จางซิ่วเอ๋อม
