อะไรให้ เพียงแค่มาจากอิ๋งเค่อจวีอย่าได้คิดว่ายิ่งใหญ่ แม้ว่าจะมีคนจากสำนักปกครองมา ข้า ก็ยังคิดจะจัดการกับจางซิ่วเอ๋อเช่นเดิม! นางทำให้แม่และบุตรของข้าต้องเป็นเช่นนี้! แล้วข้าจะไม่ สามารถเรียกค่าเสียหายจากนางได้หรือไร?” ฟู่ต้าเตากล่าวอย่างเดือดดาล
เอ้อเป่าเหลือบมองหญิงชราชุดครามพร้อมกับหันมองเด็กด้านข้าง
จากนั้นเขาจึงแค่นเสียงกล่าวเย้ยหยัน “แม่นางซิ่วเอ๋อผู้นี้ไม่ใช่คนในเมืองชิงสือ นางคงจะไม่ทราบ แต ต่ข้าทราบทุกสิ่งชัดเจน เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของเจ้า ช่างไร้ยางอายนัก เพียงเพื่อจัดการกับแม่นางซิ่วเ เอ๋อ เจ้าถึงกับกล้าลงมือทำร้ายลูกเลี้ยงของตนเอง!”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เจ้าว่าอะไรนะ? นี่ไม่ใช่ลูกชายของเขางั้นหร รือ?”
“แม่นางซิ่วเอ๋อคงไม่ทราบ หลังจากที่ภรรยาของฟู่ต้าเตาตายตกไป เขาก็ออกมาอาศัยอยู่กับหญิงม่ายผู้ หนึ่ง ซึ่งเด็กคนนี้เป็นลูกติดของหญิงม่ายผู้นั้น” เอ้อเป่ากล่าวเสียงต่ำ
จางซิ่วเอ๋อจึงเข้าใจได้ทันทีว่าเหตุใดเด็กชายคนนี้จึงผอมและอ่อนแรงนัก
พูดถึงแม่เฒ่าสวีและฟู่ต้าเตาแล้ว พวกเขาดูแข็งแรงมาก
เพราะไม่ใช่ลูกของเขานี่เอง เขาจึงกล้าละเลย ต่อให้เด็กคนนี้จะตายหรือยั
