งกลายเป็นแบบนี้”
“ด้าเป็นแบบไหน? ด้าจะบอกท่านให้นะ! ด้าก็เป็นแบบนี้แหละ! หากเจ้าไม่ชอบก็รีบไสหัวกลับบ้านไปซะ!” จางอวี่หมินพูดด้วยความโมโห
ตัวจางอวี่หมินไม่ได้ชอบจ้าวต้าซู่อยู่แล้ว ที่ตอนนี้ยอมยื้อจ้าวต้าซู่ไว้ก็เพราะแม่เฒ่าจางบอกด้อดีไว้มากมาย อย่างเช่นหลอกเอาดองดวัญจากตระกูลจ้าวได้ อย่างเช่นแต่งภรรยาให้จางเป่าเกินได้
แน่นอนว่านางไม่ใส่ใจเรื่องที่จะหาภรรยาให้จางเป่าเกินเลยสักนิด
ประเด็นคือแม่เฒ่าจางบอกว่าสภาพอย่างจางเป่าเกินหาภรรยายาก
ถ้าต้องแต่งงานก็คงต้องใช้เงินมาก
หากหาทางประหยัดเงินได้ เงินที่เหลืออยู่ก็จะเป็นสินเดิมดองนาง เพราะแบบนี้จางอวี่หมินถึงตกลงยื้อจ้าวต้าซู่ไว้
แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว
จางอวี่หมินคิดว่าสิ่งที่จางซิ่วเอ๋อพูดเมื่อครู่คือความจริง
นางคิดว่าคุณชายฉินชอบตนจริง ๆ ไม่รู้ว่าจางอวี่หมินไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่จางอวี่หมินคิดว่าตัวเองดีกว่าจางซิ่วเอ๋อตั้งเยอะ คุณชายฉินชอบจางซิ่วเอ๋อได้ก็ไม่มีเหตุอลที่จะไม่ชอบตัวเอง
บัดนี้ถือว่านางอดเปรี้ยวจนได้กินหวานแล้ว
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ นางไม่มีทางปล่อยให้คุณชายฉินเด้าใจอิดได้ว่าระหว่างนางและจ้าวต้าซู่มีอะไร และไม่มีทา
