หูขนาดไหน
จางซิ่วเอ๋อมองจางซานหยาอย่างอ่อนโยน สายตาแฝงไว้ด้วยความเอ็นดู
จางซานหยายังเด็ก ที่ทำเช่นนี้ก็เพราะหวังให้ครอบครัวกลมเกลียว
ครอบครัวที่ไร้ความสุขย่อมมีผลกระทบต่อเด็กคนหนึ่งอย่างมาก
ยิ่งตอนนี้นางกับจางชุนเถาออกจากตระกูลจางแล้ว เหลือเพียงจางซานหยาอยู่อย่างลำบากที่ตระกูลจางคนเดียว และต้องทนดูเรื่องพิลึกต่างๆในตระกูลจาง จางซานหยาจึงมีเรื่องอะไรมากกว่าเด็กในวัยเดียวกัน
จางซิ่วเอ๋อขยับปากและเอ่ยขึ้น “ซานหยา เจ้าไม่ต้องร้อนใจนะ หากท่านพ่อกลับมาแล้วข้าค่อยคุยกับเขาดีๆ”
แม้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะคิดว่าถึงตนพูดไปก็เหมือนสีซอให้ควายฟังก็ตาม
แต่นางก็ปฏิเสธจางซานหยาไม่ลงจริงๆ
พอนึกถึงจางซานหยาที่ต้องคอยห่วงเรื่องของผู้ใหญ่ตั้งแต่อายุยังน้อย หัวใจของจางซิ่วเอ๋อก็ไม่อาจเย็นชาและเมินเฉยได้
นางไม่สนใจจางต้าหูได้ แต่นางจะไม่สนใจน้องสาวทั้งสองของตนไม่ได้
ที่ในใจของนางไม่เห็นจางต้าหูเป็นบิดาได้ นั่นเพราะนางไม่ใช่จางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่างมาตั้งแต่แรก ต่อให้ร่างกายนี้เกี่ยวพันทางสายเลือดกับจางต้าหู แต่ในด้านจิตใจ นางยังคงเห็นจางต้าหูเป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี
แต่จางชุนเถาและจางซานหยาไม่เหมือนกัน
ต่อให้พวก
