นเหรียญทองแดงในมือให้จางต้าหู
ใบหน้าของจางต้าหูเผยแววประหลาดใจ “เจ้าได้รับเงินมาจากที่ใด? ท่านแม่ของข้ารู้หรือไม่?”
แม่โจวส่ายศีรษะ “ซิ่วเอ๋อให้มา นางบอกให้เจ้าเอาไปเช่าเกวียน”
จางต้าหูมองแม่โจวด้วยดวงตาเบิกกว้าง “นี่มาจาก… ซิ่วเอ๋อ… งั้นเหรอ? นางบอกว่า… ให้ข้าเอาไปเช่าเกวียน?”
จางต้าหูกล่าวติดขัดราวกับไม่เชื่อว่ามันคือเรื่องจริง
ดวงตาของแม่โจวแดงก่ำพร้อมกล่าวตอบ “ซิ่วเอ๋อเป็นเด็กปากแข็งแต่ใจดี ไม่เห็นหรือว่านางดูแลพวกเราอย่างไร?”
จางต้าหูอ้าปากค้าง เขามองเหรียญทองแดงในมือพร้อมกับรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย
แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการยอมรับ แต่เขาก็ต้องยอมรับอย่างแท้จริงว่าจางซิ่วเอ๋อดีต่อพวกเขาแค่ไหน
“ต้าหู บางครั้งข้าก็ไม่รู้ว่านางใจกว้างเพียงใด ซิ่วเอ๋อเป็นสตรี แต่ทำงานหนักไม่ต่างจากบุรุษ ตอนนี้นางแยกบ้านออกไปแล้ว แต่ยังมีใจคิดถึงเราสองคน… แล้วแม่ของท่านเล่า? นางยอมจ่ายค่าเนื้อมากกว่าให้ท่านเช่าเกวียนเสียอีก! เพียงค่าเช่ารถลากข้าวสาลีราคาน้อยกว่า 10 เหรียญทองแดงเช่นนี้! นางก็ยังลังเลที่จะมอบเงินให้ท่าน”
“หากพวกเราขนกลับไปด้วยตนเอง คืนนี้คงไม่ต้องหลับต้องนอน แล้วพรุ่งนี้ยังต้องทำงานต่อ หากพวกเราไม่
