ตระกูลจาง!
นางไม่สนใจเกี่ยวกับชื่อเสียงของตน แต่นางไม่ต้องการให้ตระกูลจางเทน้ำสกปรกใส่นางอย่างมุ่งร้ายอยู่ฝ่ายเดียว
ทันทีที่กลุ่มของจางซิ่วเอ๋อเดินเข้ามา พวกนางกลายเป็นจุดสนใจในสายตาของผู้คนทันใด
บางคนถึงกับอดไม่ได้ที่จะลุกมา
คนแรกที่เข้ามาคือแม่เฒ่าหลิว
แม่เฒ่าหลิวถือชามที่เต็มไปด้วยมันฝรั่งแผ่น มันไม่คล้ายมีคราบน้ำมัน แต่ผ่านกระบวนการต้มในน้ำมา
“กินอะไรกันหรือ?” แม่เฒ่าหลิวยืดคอชะเง้อมองมา
จางซิ่วเอ๋อยิ้มแล้วใช้ตะเกียบหยิบเกี๊ยวสองชิ้นวางลงในชามของแม่เฒ่าหลิว เกี๊ยวนึ่งนั้นชิ้นใหญ่กว่าเกี๊ยวต้มนัก เพียงแค่สองชิ้นก็เต็มชามแล้ว
จางต้าหูมองเกี๊ยวทั้งสองชิ้นด้วยความเจ็บปวดใจ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เกี๊ยวทั้งหมดเป็นของจางซิ่วเอ๋อ และนางสามารถให้มันกับผู้ใดก็ได้
การที่จางซิ่วเอ๋อทำเช่นนี้ แม่เฒ่าหลิวอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
“ให้ข้างั้นหรือ?” แม่เฒ่าหลิวกล่าวอุทานอย่างไม่เชื่อ
จางซิ่วเอ๋อตอบด้วยรอยยิ้ม “แม่เฒ่าหลิวลองลิ้มรสมันดูเถิด”
จางซิ่วเอ๋อต้องการเอาชนะแม่เฒ่าหลิวมาตลอด แต่ไม่มีโอกาส แล้วนางก็ไม่มีเวลาจะไปยุ่งกับแม่เฒ่าหลิวด้วย ดังนั้นนางจึงเลิกสนใจเรื่องเหล่านั้นไปเสีย
วันนี้นางก็ได้เห็นแล้ว
