ตอนที่ 349 ประสงค์ร้าย
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อพูดจบ นางก็ก้าวขาออกเดินจากไป
“เดี๋ยว! ซิ่วเอ๋อ!” รุ่ยเซียงร้องเรียกด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล
จางซิ่วเอ๋อหันกลับมามองรุ่ยเซียง “มีอะไรอีกงั้นหรือ?”
รุ่ยเซียงกล่าวคำ “อย่าบอกผู้ใดนะว่าเจ้าเห็นข้าที่นี่”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “ย่อมได้”
นางไม่ใช่สตรีปากยื่นปากยาว เหตุใดจึงต้องบอกกล่าวเรื่องนี้กับผู้อื่นด้วย?
รุ่ยเซียงพยักหน้าและพูดว่า “ข้าทราบดีว่าเราต่างเป็นเหมือนกัน เจ้าเองไม่ต้องกังวลนะ เพราะข้าก็จะไม่พูดเรื่องของเจ้าเช่นกัน”
จางซิ่วเอ๋อ “…”
นางไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เพียงแค่นิ่ง หากกล่าวไปคงต่อความยาวสาวความยืดไม่จบสิ้น
“ว่าแต่ เจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลย เมื่อครู่นี้คนผู้นั้นเป็นใครหรือ?” รุ่ยเซียงถามด้วยความสงสัย
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้ว “คนไหน?”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่คิดสนใจรุ่ยเซียงอีกต่อไป นางไม่เปิดโอกาสให้รุ่ยเซียงคาดเดาใด ๆ เพียงก้าวขาออกและเดินจากไปทันที
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อจากไปแล้ว ใบหน้าของรุ่ยเซียงจึงได้เผยความขุ่นเคืองเล็กน้อย นางรู้สึกไม่พอใจยิ่ง
ขณะนั้นหวังกลากเกลื้อนก็กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ไม่นึกเลยว่าจางซิ่วเอ๋อจะเป็นคนดี ไม่ใช่ผู้คนกล่าวบอกห
