รือว่านางอยู่กับท่านหมอเมิ่ง? เหตุใดข้าไม่มองคนเช่นท่านหมอเมิ่งนะ?”
รุ่ยเซียงหันกลับมามองหวังกลากเกลื้อน “เหตุใดเจ้าจึงสนใจนางมากเช่นนั้น?”
หวังกลากเกลื้อนรีบตอบกลับ “จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าย่อมห่วงใยเจ้ามากที่สุด!”
เมื่อกล่าวจบ หวังกลากเกลื้อนจึงเอื้อมมือไปสัมผัสร่างกายของรุ่ยเซียง
ในขณะนี้ จางซิ่วเอ๋อยังไม่ได้ไปไหนไกล นางซุ่มเงียบอยู่ในความมืดและเห็นฉากนี้เข้า สายตาของนางเผยแววรังเกียจออกมา
เหตุใดรุ่ยเซียงจึงคบหากับหวังกลากเกลื้อน?
ไม่ว่ารุ่ยเซียงจะเป็นอย่างไร นางก็รู้สึกได้ว่าในอนาคตนางจะต้องอยู่ให้ห่างจากรุ่ยเซียง
หวังกลากเกลื้อนผู้นี้เป็นคนนอกรีต แล้วเขาก็มีครอบครัวแล้ว พฤติกรรมของรุ่ยเซียงในตอนนี้มันมากเกินไป
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าทัศนคติสามประการของตนเป็นเรื่องยากจะยอมรับ
และรู้สึกว่าหากนางยังรับชมเรื่องพวกนี้มากเกินไปก็คงจะระคายสายตามากกว่านี้ เช่นนั้นจึงหันหลังและก้าวเดินออกไป
หลังจากเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าว เนี่ยหย่วนเฉียวก็โผล่มาจากด้านข้าง
จางซิ่วเอ๋อหัวเราะ “เหตุใดจึงเคลื่อนไหวเร็วเช่นนั้น?”
ใบหน้าของเนี่ยหย่วนเฉียวผิดปกติเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะบอกว่าระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่มีสิ่งใ
