วิ๋นซานได้แน่นอน
นอกจากนั้น คำพูดของท่านหมอเมิ่งก็ไม่ได้ชัดเจนแม้แต่น้อย แล้วนางจะเอาสิ่งใดไปปฏิเสธ?
มันจะไม่น่าอายหรอกหรือหากมันเป็นเพียงความรักที่นางคิดไปเอง?
ท่านหมอเมิ่งดูแลนางอย่างดีมาตลอด และเป็นไปไม่ได้ที่นางจะทำร้ายท่านหมอเมิ่งได้อย่างลงคอ
สุดท้ายแล้วจางซิ่วเอ๋อเพียงถอนหายใจเบา ๆ ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดีก็จริง แต่นางก็ไม่ได้คิดจะแต่งงานกับเขา
ไม่ใช่ว่านางรู้สึกว่าท่านหมอเมิ่งไม่คู่ควรกับตน แต่นางรู้สึกว่าคำพูดของท่านหมอเมิ่งที่กล่าวออกนั้นค่อนข้างไม่เต็มใจ ทั้งหมดเป็นเพราะเขาเป็นคนดีและรู้สึกว่าตนเองควรรับผิดชอบ
แต่ความจริงแล้ว ท่านหมอเมิ่งไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อข่าวลือเหล่านี้เลย
จางซิ่วเอ๋อลูบหน้าผากตนเองไปมา สีหน้าดูเป็นทุกข์ยิ่ง
“แม่นางซิ่วเอ๋อ! เจ้ากลับมาแล้ว!” เวลานี้เถี่ยเสวียนเดินเข้ามาจากด้านนอก เมื่อเขาเห็นจางซิ่วเอ๋อยืนอยู่ก็เผยท่าทีตื่นเต้น
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกตัวพร้อมหันมาพยักหน้าให้เถี่ยเสวียน
เนี่ยหย่วนเฉียวเดินตามเถี่ยเสวียนเข้ามา
ทันทีที่เขาเข้ามา ดวงตาของเขาจับจ้องใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อแล้วจึงถามออกอย่างใจเย็น “เจ้าไม่สบายใจอะไรหรือไม่?”
จางซิ่วเอ๋อยกมือลูบใบหน้าพร้อมคิดกับตน
