ตระหนี่กับอาหารเลย
ตอนนี้เขาเพียงอยากจะปรนนิบัติพัดวีเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเขาเท่านั้น!
จางซิ่วเอ๋อยิ้มและพูดขึ้น “วันนี้ข้ามาเพราะมีเรื่องจะขอร้อง คงไม่รบกวนให้ท่านเตรียมอาหาร”
เถ้าแก่เฉียนมองจางซิ่วเอ๋ออย่างสงสัย “โอ้? ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องอะไรหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อชี้ไปที่หม้อในรถของนางแล้วกล่าว “คืออย่างนี้ ข้าตั้งใจจะทําการค้าเล็ก ๆ ในเมืองนี้… ข้าย้ายหม้อไปมาทุกวันก็ลําบากเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะคุยกับท่านได้ไหมว่าขอฝากหม้อใบนี้ไว้กับท่านชั่วคราวได้หรือไม่?”
หม้อใบนี้ทำจากเหล็ก แต่น้ำหนักก็ไม่เบาเลย หากวางหม้อใบใหญ่นี้ลงไปจะยิ่งหนักและกินพื้นที่มากขึ้น
นางมีเกวียนลาที่สามารถลากกลับได้ทุกวัน แต่การที่นางจะขนขึ้นและลงจากเกวียนทุกวันไม่ใช่เรื่องง่าย
