บฉวยเอาลาของนางไปได้ สุดท้ายพวกเขาก็จะหาวิธีทำร้ายลาของนางจนได้
จางซิ่วเอ๋อหวงแหนลาตัวนี้ยิ่ง แล้วนางจะให้พวกเขาหยิบยืมได้อย่างไร?
เมื่อคิดถึงใบหน้าของคนตระกูลจาง แม้คนตระกูลจางจะใช้ประโยชน์จากลาตัวนี้จริง ๆ แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่มีวันให้ยืม!
จิตใจมนุษย์มีตราชั่งอยู่ นางรู้ว่าใครดีกับตนและใครชั่วร้ายกับตน
ผู้ที่ปฏิบัติต่อนางอย่างดี นางก็จะตอบแทนพวกเขาอย่างสุดกำลัง
แต่หากผู้ใดทำไม่ดีกับนาง นางก็ไม่ได้คิดจะทำร้ายตนเอง มีแต่จะต้องต่อสู้เท่านั้น!
เมื่อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อเดินเข้ามา แม่โจวถามคำอย่างกังวล “พวกเขารบกวนเจ้าอีกแล้วหรือ?”
แม่โจวอยู่ในบ้าน แน่นอนว่านางย่อมได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทด้านนอกอย่างชัดเจน
จางซิ่วเอ๋อยิ้มพร้อมกล่าวตอบ “ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ แม้พวกเขาต้องการสร้างปัญหาให้กับข้า แต่ข้าก็ไม่ใช่อันธพาล”
แม่โจวมองจางซิ่วเอ๋อพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วน “ซิ่วเอ๋อ ขอบใจเจ้ามากนะ ข้าเป็นมารดาเจ้าแท้ ๆ แต่กลับช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลย เจ้ามาที่นี่ทุกวันเพราะข้า แต่ต้องถูกดุด่าไม่หยุดไม่หย่อน”
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
มีปัญญาหาสามีรวยก็ไปซื้อเองสิอวี่หมิน เก็บตัว
