กมันไม่เป็นอันตรายกับนาง จางซิ่วเอ๋อก็ไม่คิดเกรงกลัว
“ข้าจะพูดอย่างชัดเจนเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ว่าพวกท่านจะกล่าวอะไรในวันนี้ ข้าก็จะไม่ให้ยืมลาเด็ดขาด” จางซิ่วเอ๋อสูดลมหายใจลึกพร้อมกล่าวเย็นชาก่อนจะเดินไปที่ห้องทางทิศตะวันตก
แม่เฒ่าจางไม่คาดคิดมาก่อนว่าจางซิ่วเอ๋อจะหนักแน่นถึงเพียงนี้ นางจึงยิ่งโกรธมากขึ้น
“ท่านแม่ อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ ท่านฟังข้าเถิด เดี๋ยวเราก็แค่ไปบอกพี่สี่ก่อน หากพ่อของนางเป็นคนกล่าวคำ นางจะไม่ให้ยืมเลยหรือ?” จางอวี่หมินเผยความคิดชั่วร้ายออกมา
เมื่อนางนึกถึงจางต้าหู สีหน้าของนางพลันอ่อนลงเล็กน้อย
หากนางเดินไปบอกจางต้าหู นางก็เชื่อมั่นว่าจางต้าหูจะไปยืมลาให้อย่างแน่นอน…
เมื่อจางซิ่วเอ๋อเข้ามาในห้อง นางก็ผ่อนคลายโทสะลง นางไม่ต้องการให้แม่โจวเห็นความโกรธของตน ซึ่งมันจะทำให้แม่โจวเป็นกังวลได้ง่าย
อันที่จริงจางซิ่วเอ๋อไม่ได้รังเกียจการหยิบยืมสัตว์เลี้ยงเท่าใดนัก
แต่นี่มันสัตว์เลี้ยงของนางมิใช่หรือ? นางไปหยิบยืมสัตว์เลี้ยงจากบ้านอื่นหรือไร?
ไม่มีใครสามารถให้คนตระกูลจางยืมสิ่งนี้ได้ จางซิ่วเอ๋อรู้ดีว่าคนตระกูลจางกำลังคิดสิ่งใดอยู่
ทั้งหมดเป็นความชั่วร้าย ขณะนี้พวกเขาไม่สามารถหยิ
