ทว่าเจ้าลากลับให้ความรู้สึกว่ามันก้าวร้าวน้อยกว่าวัวกับม้ามาก จางซิ่วเอ๋อจึงไม่กลัว ในทางกลับกันนางก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
ยิ่งลาตัวนี้เป็นเช่นนี้มากเท่าใด ก็หมายความว่ามันมีสุขภาพดีมากเท่านั้น
นางมองลาตัวนี้อย่างพึงพอใจ ในใจครุ่นคิดว่าต่อไปตนจะต้องเลี้ยงดูลานี้ให้ดี
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อกําลังจมอยู่ในโลกของตัวเอง จะมีเวลามาสนใจเนี่ยหย่วนเฉียวได้อย่างไร?
เนี่ยหย่วนเฉียวขมวดคิ้วมองลาอย่างพิถีพิถันแล้วกล่าวขึ้น “ลาตัวนี้ดูไม่ค่อยดีนัก”
เถี่ยเสวียนเดินเงียบ ๆ ผ่านเข้าไปในห้องของตัวเอง
ภาพตรงหน้าทำให้เขาแทบจะทนมองตรง ๆ ไม่ได้
เมื่อคนที่ไม่รู้ได้ยินเจ้านายพูดเช่นนี้ พวกเขาอาจคิดว่าเจ้านายของเขารังเกียจลาที่จางซิ่วเอ๋อซื้อมา ทว่าจากประสบการณ์หลายปีที่เขาติดตามเจ้านายของตนมา…เขาก็รู้สึกว่าเจ้านายหึงลาตัวนั้นแล้ว!
เมื่อเถี่ยเสวียนคิดถึงเรื่องนี้ เขารู้สึกว่าหากเขายังคงมองต่อไป เขาอาจจะไม่สามารถช่วยหาบะหมี่แขวนคอเจ้านายของเขาที่กำลังไม่พอใจได้ ดังนั้นเขาจึงเดินให้เร็วขึ้น
จางซิ่วเอ๋อได้ยินดังนั้นก็ถลึงตาใส่ นางหันกลับมามองเนี่ยหย่วนเฉียว “ลาของข้าเป็นอะไรไป? เจ้าเห็นไหมว่าขนมันเรียบเพียงใด?
