ื่อที่ผูกไว้ด้วยกัน บนนั้นเต็มไปด้วยตัวอักษรที่ถูกต้องและไม่เล็กจนเกินไป
ตัวอักษรนั้นเหมือนกับนกกระเรียนขาวบนท้องฟ้า ชัดเจนและสง่างาม ทั้งยังแฝงไว้ด้วยอิสระและความผ่อนคลาย
จางซิ่วเอ๋อตกใจเมื่อนางเห็นตัวอักษรของเนี่ยหย่วนเฉียว
ลายมือของเขาดูดีมาก ไม่เพียงแต่สามารถอธิบายได้ว่าดูดีเท่านั้น ในตัวอักษรของเขาเหมือนจะแฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งที่กลับคืนหลังจากล่องเรือใบหลายพันลำ ทั้งยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันงดงามที่อยากจะทะยานให้ตรงขึ้นสู่จุดนั้น
จางซิ่วเอ๋อคิดว่าลายมือของเขามีบางสิ่งบางอย่างที่เรียกว่าเอกลักษณ์
ทว่าหลังจากตกใจแล้ว จางซิ่วเอ๋อพลันรู้สึกว่าเนี่ยหย่วนเฉียวน่าจะสามารถเขียนตัวอักษรดังกล่าวออกมาได้ หากตัวอักษรของเนี่ยหย่วนเฉียวยังไม่น่าสนใจ เช่นนั้นคงนับว่าผิดปกติแล้ว