ๆ”
เขายังคงมีคําบ่นเล็กน้อยอยู่ในใจ แต่เขารู้สึกว่ามันคุ้มค่าที่จะทําตามเจ้านายของเขา และติดตามจางซิ่วเอ๋ออย่างลับ ๆ…
เพ้ย ๆๆ !
เมื่อเถี่ยเสวียนคิดได้เช่นนี้ เขาก็ปฏิเสธความคิดในใจของตนเองทันที
จะเรียกว่าติดตามได้อย่างไร?
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นการปกป้อง! ใช่ มันเป็นการปกป้อง!
ถูกต้อง หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อและชุนเถาออกไป เนี่ยหย่วนเฉียวและเถี่ยเสวียนก็แอบเข้าไปที่ตลาดอย่างลับ ๆ ตามหลังพวกนางเงียบ ๆ ด้วยกังวลว่าทั้งสองจะประสบปัญหาอะไรในตลาด
กล่าวได้ว่าในตลาดทั่วไปแห่งนี้รวมถึงตลาดค้าวัวและม้ามีผู้คนมากมายจริง ๆ อีกทั้งยังมีผู้ชายจำนวนมากมาที่นี่ เนี่ยหย่วนเฉียววางใจไม่ได้จริง ๆ
เนี่ยหย่วนเถียวเป็นนักเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์ เนื่องจากเขากังวลและไม่สามารถปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าเขากำลังลอบติดตาม ดังนั้นเขาและเถี่ยเสวียนจึงแอบซ่อนตัวอยู่ในที่ลับตาปกป้องสองพี่น้อง
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างลับ ๆ โดยที่จางซิ่วเอ๋อไม่รับรู้แต่อย่างใด
เนี่ยหย่วนเฉียวหยิบกระดาษที่ตัวเองเขียนเสร็จแล้ว ออกมายื่นให้จางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อรับสิ่งนี้มาและเอ่ยถาม “นี่มันอะไรกัน?”
ขณะที่ถาม นางก็พลิกดูไปพลาง มองไปเห็นม้วนกระดาษเซวียนจ
