ให้อ้วนขึ้นขาวขึ้นกว่าถึงจะขายได้ไม่ใช่เหรอ? บัดนี้เพื่ออะไรกันอีก?
จางซิ่วเอ๋อคิดไม่ตกและรู้สึกสิ้นหวัง หรือนางต้องจบสิ้นอยู่ที่นี่แล้วจริง ๆ หรือ?
แต่ไม่นานนักจางซิ่วเอ๋อก็เกิดความหวังขึ้นในใจ ถ้าออกจากห้องที่ขังทุกคนนี้ได้จะมีโอกาสหนีไปใช่ไหม?
ในตอนที่จางซิ่วเอ๋อกำลังลังเล แม่เล้าเจิ้งก็เดินเข้ามากระชากจางซิ่วเอ๋อ “ข้าจะบอกเจ้าให้นะ เจ้าต้องปรนนิบัติแขกคนนี้ดี ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะข้าไม่มีคนใหม่ ๆ คนอื่น เรื่องดี ๆ แบบนี้ไม่ถึงตาเจ้าหรอก!”
ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่มาวันนี้บอกว่าอยากได้สาวพรหมจรรย์ นางไม่มีทางเรียกคนที่ยังไม่ผ่านการสั่งสอนไปทำงานหรอก
เรื่องดี ๆ งั้นหรือ? จางซิ่วเอ๋อได้ยินแบบนี้แล้วเดือดจนแทบอยากจะข่วนหน้าแม่เล้าเจิ้ง
แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่กล้าทำแบบนี้ ไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากแม่เล้าเจิ้งยังมีชายกำยำคนหนึ่งเดินตามมาด้านหลังด้วย
นางพบว่าสถานที่ที่นางอยู่เป็นบ้านแบบปิด นอกจากห้องที่ขังพวกผู้หญิงแล้วยังมีห้องอีกจำนวนหนึ่ง
ในห้องพวกนั้นมีเสียงน่าอายดังออกมาเป็นครั้งคราว
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้วและมองไปรอบด้าน รอบ ๆ บ้านนี้เป็นกำแพงรั้วสูงลิ่ว มีประตูเล็ก ๆ เพียงหนึ่งบาน นางเห็นแล้วว่าข้างประ