บทที่ 313 รังหมาป่า
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าต้องกินให้อิ่มถึงจะมีแรงหนี
แต่เวลานี้จางซิ่วเอ๋อก็ไม่อยากกินอะไรที่ไม่รู้ที่มาที่ไป
ในที่แบบนี้ ใครจะรู้ล่ะว่าคนพวกนี้จะเอาอะไรให้พวกนางกินบ้าง?
โดยเฉพาะเพื่อให้ได้ค้าประเวณีต่อไป มันมีวิธีมากมายเลยล่ะที่ป้องกันไม่ให้สตรีเหล่านี้ตั้งครรภ์! ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อจะไม่เคยเผชิญเรื่องแบบนี้ แต่นางก็เคยเห็นอะไรมามาก รู้ว่าถ้าเป็นไปได้ก็อย่ากินของพวกนี้ดีกว่า
แน่นอนว่าเป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อไม่รู้สึกหิวด้วย ถ้าหิวจนหมดแรงจริง ๆ นางคงไม่คิดอะไรมากมายแบบนี้
จางซิ่วเอ๋อนั่งดูสตรีพวกนั้นเข้าไปรับถ้วยมาทีละคนอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะตักข้าวเต็มถ้วยและส่งเข้าปากตัวเอง
เห็นชัดว่าแม่เล้าเจิ้งคนนี้เลี้ยงสตรีเหล่านี้เหมือนหมู จุดประสงค์ก็เพื่อให้พวกนางขาวขึ้นอวบขึ้น ฟังจากที่ผู้ดูแลเจิ้งพูด สตรีลักษณะแบบนี้เรียกลูกค้าได้ง่ายกว่า
หลังจากทุกคนกินกันเสร็จแล้ว ชายคนนั้นก็หิ้วถังและถ้วยออกไป
แม่เล้าเจิ้งโยนชุดผ้าโปร่งอันเบาบางให้จางซิ่วเอ๋ออีกชุด
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกต่อต้านกับชุดผ้าโปร่งแบบนี้มาก “ข้าไม่ใส่”
“ถ้าเจ้าไม่ใส่ ข้าก็มีวิธีทำให้เจ้าต้องใส่” แม่เล้าเจิ้งพูดพลางยิ้มบาง
จางซิ
