ียใจ คิดว่าตัวเองไม่ควรช่วยนายหญิงขัดคุณชายของตัวเองเลย
แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ถึงจะบอกนายหญิงว่าคุณชายของบ้านมาแล้ว ผลลัพธ์จะเปลี่ยนไปหรือไม่? เดิมทีผลลัพธ์ก็ไม่เปลี่ยนอยู่แล้ว!
กลับจะทำให้คุณชายของเขายิ่งถูกนายหญิงลงโทษ
“เขาไปไหนหรือ?” จางซิ่วเอ๋ออดที่จะถามอีกประโยคไม่ได้
ตวนอู่พูดเบา ๆ ว่า “แม่นางซิ่วเอ๋อ ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงคุณชายของเรา แต่เรื่องนี้ข้าบอกท่านไม่ได้จริง ๆ”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้ารับ ตัวนางเพียงถามเยอะกว่าหนึ่งประโยคเท่านั้น ตวนอู่ไม่พูดก็ไม่เป็นไรเช่นกัน
ตวนอู่มองสายตาผิดหวังของจางซิ่วเอ๋อ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนพวกเขาสองคนประสบเคราะห์กรรมแบบเดียวกัน คุณชายของเขาใส่ใจจางซิ่วเอ๋อคนนี้มาก แต่ตอนไปกลับไม่กล่าวถึงแม่นางจางซิ่วเอ๋อเลย ดูเหมือนว่าพวกเขาสองคนจะถูกคุณชายฉินทอดทิ้งเหมือนกันแล้ว
คิดได้ดังนั้นตวนอู่ก็รู้สึกว่าเมื่อครู่ตนเองพูดจาร้ายกาจเกินไปแล้ว จึงพูดทำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิมว่า “เรื่องนั้นหากว่าคุณชายของข้าผิดนัดโดยไม่ได้บอกกล่าวท่านก่อน ท่านก็อย่าเสียใจและโกรธคุณชายของเราเลย เพราะเขาเองก็เอาตัวรอดลำบากเช่นกัน”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินแล้วก็เข้าใจได้ว่าคุณชายฉินน
