แต่มาตอนนี้พอเขาคิดว่าสภาพน่าเกลียดของตัวเองถูกจางซิ่วเอ๋อเห็นเข้าแล้ว ก็รู้สึกไม่กล้ามองเห็นนางขึ้นมา
“คือว่าเรื่องมันเป็นแบบนี้ คราวก่อนคุณชายฉินนัดพบข้า แต่ผ่านไปหลายวันเขาก็ยังไม่มา ข้าจึงอยากจะรู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด” จางซิ่วเอ๋อถาม
ตวนอู่ได้ยินก็กดเสียงต่ำพูดว่า “คุณชายของข้าจากไปแล้วขอรับ”
ในใจจางซิ่วเอ๋อดำมืดขึ้นมาเล็กน้อย ‘จากไป’ ของเจ้าอย่าบอกนะว่าคุณชายฉินตายแล้ว?
แม้ว่านางจะหวาดกลัวคุณชายฉิน แต่นางก็ไม่ได้เกลียดคุณชายฉินจนอยากให้เขาตาย อีกทั้งหลังจากที่พวกเขาทำความรู้จักกัน จางซิ่วเอ๋อก็เห็นเขาเป็นสหายคนหนึ่งแล้ว
“คุณชายฉินเขา…ไปสบายหรือไม่?” จางซิ่วเอ๋อลองหยั่งเชิงถามก่อนหนึ่งประโยค
ตวนอู่ได้ยินก็ยิ้มขึ้นนิด ๆ “ท่านเข้าใจผิดอะไรไปแล้ว? คุณชายของข้าแน่นอนว่ายังสบายดี เพียงแต่คุณชายของข้าแยกจากไปเท่านั้น”
“แล้วเมื่อไรเขาถึงจะกลับมา?” จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วรีบถามต่อ
“ข้า…ข้าก็ไม่ทราบ” ตวนอู่พูดเสียงเบา ตอนที่คุณชายไปไม่เอาเขาไปด้วยเลย แล้วคุณชายจะบอกเขาได้ไงว่าจะกลับมาเมื่อไร? ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้คุณชายอยากกลับมา ก็เกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว
ตวนอู่ตอนนี้กลับเส
