เอ่ยออกมาแบบนั้นก็พลันทำให้ทุกคนเงียบสนิท
เนี่ยหยวนเฉียวมองกลับไปมา นัยน์ตานิ่งสงบ ความหมายของเขาคือเถี่ยเสวียนไม่ต้องกังวลใจ เขาจัดการได้
เนี่ยหยวนเฉียวเปิดปากถามว่า “แม่นางซิ่วเอ๋อ คุณชายฉินผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา…เจ้า…”
“ข้ารู้ว่าเจ้าจะพูดว่าอะไร ข้าวางแผนไว้แล้ว” จางซิ่วเอ๋อตัดบทเนี่ยหยวนเฉียว
ภายในแววตาเนี่ยหยวนเฉียวพลันร้อนรนขึ้นมาทันที จางซิ่วเอ๋อบอกว่าตนเองไม่ใช่คนในอุดมคติ จะเป็นไปได้หรือไม่ที่นางจะชอบคุณชายฉิน?
คุณชายฉินผู้นี้ก็ไม่ค่อยชอบปรากฏตัวออกมาเสียด้วย กระทั่งเขายังเกือบจะลืมหน้าคนผู้นี้ไปแล้วเลย
แต่เขาไม่ยอมรับไม่ได้ว่า คุณชายฉินผู้นี้เป็นคนที่ดึงดูดได้ทั้งบุรุษและสตรีจริง ๆ
เนี่ยหยวนเฉียวขยับปากค้าง ๆ หุบ ๆ เขาอยากจะถามเรื่องระหว่างจางซิ่วเอ๋อและคุณชายฉิน แต่คำพูดก็ได้แต่ค้างติ่งอยู่ที่ริมฝีปาก เนี่ยหยวนเฉียวถอนหายใจแล้วกลับเข้าห้องไป
ไม่ได้ ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ถามเรื่องนี้ไม่ได้
เหมือนคำกล่าวที่ว่ากินน้ำร่องน้ำ เรียนรู้อุปสรรค* หลังจากประสบการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เนี่ยหยวนเฉียวไม่กล้าถามจางซิ่วเอ๋อว่าคนที่นางสนใจนั้นเป็นใครอีกแล้ว
*หมายถึงการเจออุปสรรคหรือความยากลำบากก
