บทที่ 304 ดูไม่แย่
จางอวี่หมินได้ยินแล้วก็เดือดพล่าน “นี่! เจ้าอย่าเพิ่งไป!”
จางซิ่วเอ๋อหันมามองจางอวี่หมินและก้าวเดินออกไป
จางอวี่หมินพลันร้อนรน “ข้าจะถามเจ้า คุณชายฉินถูกลงโทษอะไรหรือไม่ ข้าไม่เห็นคุณชายฉินมาที่หมู่บ้านนานแล้ว!”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินแล้วก็รู้สึกตลกยิ่งนัก นางหยุดฝีเท้าหันกลับมามองจางอวี่หมินแล้วพูดว่า “ท่านอา ข้าไม่รู้หรอกนะว่าการที่คุณชายฉินไม่มาหมู่บ้านนี้เพราะเหตุใด และอีกอย่างข้าก็คิดว่าข้าไม่จำเป็นต้องรู้ด้วย”
“นั่นก็เพราะเจ้าไร้ความสามารถไง! ไม่คิดถึงหัวอกคุณชายฉิน! ถ้าเป็นข้า…” จางอวี่หมินมองจางซิ่วเอ๋ออย่างดูถูก นางช่างไร้ความสามารถจริง ๆ ฮึ ข้าก็ควรจะรู้นานแล้ว ที่คุณชายฉินปฏิบัติต่อจางซิ่วเอ๋อก็เพียงเพราะเห็นนางเป็นของเล่นก็เท่านั้นแหละ!
เนื้อสัตว์เนื้อปลาคงจะทานมาเยอะแล้ว บางทีพอเขาได้ทานผักดองคงจะรู้สึกว่ามันสดใหม่สิท่า แต่พอได้ทานครั้งสองครั้ง คุณชายฉินก็คงจะรู้สึกเป็นแน่ว่าเนื้อสัตว์เนื้อปลานั้นอร่อยกว่า!
ถ้าจางซิ่วเอ๋อรู้ว่าจางอวี่หมินเปรียบเทียบนางกับผักดอง เกรงว่านางคงได้ตบหน้าจางอวี่หมินสักฉากเป็นแน่
จางซิ่วเอ๋อยิ้มเหมือนไม่ยิ้มมองจางอวี่หมิน “แล้ว
