ง
จางซิ่วเอ๋อบิดยิ้มมุมปากนิด ๆ แล้วพูดว่า “ท่านอา ท่านตะโกนให้ชดใช้ค่าเสียหายนี้คะ ข้านั้นเป็นคนมีชื่อนะเจ้าค่ะ”
“ถ้าเจ้าไม่ชดใช้ค่าเสียหายแล้วใครจะชดใช้ให้กัน” จางอวี่หมินพูดถากถาง
“อย่างน้อยตอนข้าแต่งงานก็ไม่ได้ใช้ชุดแต่งงานหรือสิ่งของจากในบ้านนี้เลยสักชิ้นเดียว ทั้งยังนำเงินกลับมาให้ที่บ้านอีกด้วย” จางซิ่วเอ๋อพูดจบแล้วก็แสร้งยิ้มมุมปาก เน้นตรงคำว่าชุดแต่งงานสองคำนี้
นางพูดไปแล้วก็สำรวจสีหน้าของจางต้าเหอและแม่เถาไปด้วย
นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่างานแต่งของจางอวี่หมินที่แต่งก่อนจางเป่าเกินนั้นจะสูญเสียเงินไปกี่ตำลึงกัน
ตอนนี้ในบ้านมีเงินก้อนนั้นอยู่ เป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะเก็บไว้ให้จางอวี่หมินทั้งหมด?
ถ้าพูดตามจริงเงินเยอะขนาดนั้น ไม่รวมกับที่ตระกูลจางเก็บเอาไว้ก่อนหน้า ยังไงก็พอต่อการแต่งงานของจางอวี่หมินและจางเป่าเกิน
แต่ว่าจางอวี่หมินกลับโลภเกินไป นางคิดถึงเอาไว้ว่าจะนำเงินทั้งหมดในบ้านไปเป็นสินเดิมแต่งงานและจัดงานแต่ง
ถ้าตอนนั้นได้เงินสู่ขอ นางก็คิดว่าจะเอาเงินนั่นไปด้วยเช่นกัน!
เช่นนี้เมื่อนางไปอยู่บ้านแม่สามี นางถึงจะแข็งแกร่งได้!
จางอวี่หมินดีดลูกคิดให้สมปรารถนา* แต่จ
