วี่หมินจริง ๆ ว่านางยังมีสมองอยู่หรือไม่?
ดูคนแบบนางสิ แค่มีของดีอยู่กับตัวเองยังไม่คิดแบ่งปันผู้อื่น แล้วคิดจะไปแต่งงานกับบุรุษตระกูลใหญ่เนี่ยนะ? ถ้าให้จางซิ่วเอ๋อเดา นางคงจะถูกถีบกลับมาตั้งแต่สองวันแรกแล้ว!
หากอยู่ในชนบทแม้ว่าจะทำให้คนรู้สึกเกลียดชังไปบ้าง แต่ชีวิตย่อมไม่ลำบากเกินไปนักแน่นอน แต่ถ้านางแต่งเข้าตระกูลใหญ่ก็ยากที่จะอยู่กับพวกเขาได้
แต่ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่คิดที่จะกล่าวเตือนนาง นิสัยเช่นนี้ของนางไม่เหมาะสมที่จะแต่งงานเข้าตระกูลใหญ่อยู่แล้ว
ถ้าให้เดาจางอวี่หมินคงจะคิดว่าตนกำลังอิจฉานางอยู่เป็นแน่ ดังนั้นก็ปล่อยให้มันเป็นเช่นนี้ไปเสียเถอะ!
จางซิ่วเอ๋อมองเลยผ่านร่างของจางอวี่หมิน มีเพียงนางเท่านั้นที่ไม่คิดจะมอง
รอจนจางซิ่วเอ๋อจากไป คนซ่อมรั้วใหม่เสร็จก็กำลังจากไปเช่นกัน…
ซึ่งช่างที่ซ่อมรั้วนี้ก็คือจางต้าหูคนซื่อนั้นเอง
ตอนนี้เองจางอวี่หมินก็ตะโกนเรียกจางซิ่วเอ๋อ “นี้! ชดใช้ค่าเสียหายมานะ!”
จางซิ่วเอ๋อไม่สนใจจางอวี่หมินเลยสักนิดและเดินออกไปข้างนอก
“เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!” จางอวี่หมินเดือดพ่าน
จางซิ่วเอ๋อหันหน้ากลับมามอง
“ข้าเรียกทำไมเจ้าไม่ตอบห๊ะ!” จางอวี่หมินพูดเสียงแหลมสู
