บทที่ 301 การแต่งงาน
“ท่านแม่ รอให้ข้าออกเรือนไปแล้วเมื่อใดข้าจะซื้อสาวใช้สักสองสามคนมาให้ท่านและให้ท่านเป็นฮูหยินตระกูลใหญ่อย่างแท้จริงเอง!” จางอวี่หมินวาดแป้งทอด*ให้แม่เฒ่าจางยกใหญ่
*วาดแป้งทอด ใช้เปรียบเทียบเหมือนวาดกำลังวาดมโนภาพขึ้นมาเพื่อปลอบใจตัวเอง
แม่เฒ่าจางได้ยินก็ระบายยิ้มเต็มใบหน้า “ยังคงเป็นอวี่หมินที่รู้จักเป็นห่วงแม่เสมอ อวี่หมินลูกไม่ต้องห่วงแม่จะหาบ้านสามีดี ๆ ให้เจ้าแต่งงานเอง”
แค่คิดว่าจะได้เสวยสุขไปกับจางอวี่หมิน แม่เฒ่าจางก็ดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว!
จางอวี่หมินแม้ว่าจะเป็นเด็กสาวคนหนึ่ง แต่ก็เพราะว่าเป็นเด็กสาวนี้แหละถึงจะสามารถแต่งเข้าตระกูลใหญ่สักบ้านและปีนป่ายจากกิ่งไม้ขึ้นไปกลายเป็นหงส์ได้
สำหรับลูกชายนั้นแม้ว่าเขาจะกตัญญูมากกว่านี้ ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถทำให้อนาคตดีขึ้นมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ได้
จางเป่าเกินถลึงตามองจางอวี่หมิน “แล้วเมื่อไหร่ท่านอาจะแต่งงานเสียทีเล่า ถ้าท่านไม่แต่งงานไปเสียที ข้าก็คงไม่ได้แต่งงานมีภรรยาเช่นนั้นหรือ?”
“ความหมายของเจ้าก็คือข้าจะไม่ได้ออกเรือนงั้นหรือ?” ฉับพลันจางอวี่หมินก็รู้สึกร้อนรน
จางเป่าเกินรีบพูดขึ้นว่า “ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ข้าแค่
