บทที่ 284 ผิดใจ
แม่เฒ่าจางได้ยินแบบนี้แล้วก็เดือดถึงขีดสุด “เจ้าจะบอกว่าคนตระกูลเถาไม่ผิด แต่ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้าใช่ไหม?”
จางต้าเหอรีบบอก “แม่ยายข้าจะออกหน้าให้เป่าเกิน เรื่องนี้ไม่มีอะไรผิดตั้งแต่แรก ส่วนตัวขาดทุนสองตัวอย่างแม่โจวและจางซานหยาร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้ว ตอนนี้ต่อให้ตายไปก็ไม่ผิดที่เราหรอก!”
แม่เฒ่าจางร้องไห้โวยวาย “ข้าเลี้ยงเจ้าเสียข้าวสุกจริง ๆ ตอนนี้ข้าไร้ประโยชน์แล้วเจ้าก็เข้าข้างคนนอก!”
“ท่านแม่ เลิกร้องไห้ได้แล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องในครอบครัวเรา ไม่ต้องให้คนอื่นมายุ่งหรอก จบเรื่องเสียเถอะ!” จางต้าเหอเอ่ยเสียงเข้ม
จะให้คนตระกูลเถาโดนมัดอยู่ตรงนี้จริง ๆ ไม่ได้ วันหน้าเขาจะเอาหน้าที่ไหนไปเจอคนตระกูลเถา
“ท่านพ่อ ลุงสามกำลังจะบอกว่าให้พ่อเป็นคนไร้ทายาทไปเสียเถิด ต่อให้พวกเราได้รับความอยุติธรรมก็พูดอะไรไม่ได้” จางซิ่วเอ๋อมองจางต้าหูพร้อมกล่าว
แม้ว่าจางต้าหูจะเงียบไปพักใหญ่แล้ว แต่ขณะนี้เขากำลังหอบหายใจยกใหญ่ ดูก็รู้ว่าโมโหไม่เบา
จางซิ่วเอ๋อเห็นแม่เถายกจางต้าเหอออกมาก็รู้สึกหงุดหงิด
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นางก็จะยกจางต้าหูออกมาบ้าง
จางซิ่วเอ๋อพูดประโยคนี้จบแล้วก็กลัวว่ายัง
