อน
น่าเสียดายที่บัณฑิตจ้าวป่วย หากบัณฑิตจ้าวไม่ป่วย จ้าวเอ้อร์หลางคงยังเรียนอยู่ในสถานศึกษา พักอยู่ในตัวเมือง นับได้ว่าเป็นคุณชายน้อยจากครอบครัวเล็ก ๆ คนหนึ่งแล้ว!
ผู้เฒ่าหลี่รู้สึกถึงความร้อนรนของจ้าวเอ้อร์หลาง เขารู้ดีว่าเรื่องในบ้านของจางซิ่วเอ๋อไม่ใช่เรื่องเล็ก เลยรีบเร่งรถอย่างรวดเร็ว
จางซิ่วเอ๋อเห็นจ้าวเอ้อร์หลางเดินจากไป จึงรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย
นางรู้สึกว่ามีบางคนที่โตสมกับเป็นผู้ใหญ่เพราะตัวเองอยู่ในบ้านผีสิง ดังนั้นตอนนี้นางจึงไม่สามารถบอกจางชุนเถาได้ ดังนั้นนางคงไม่ต้องยุ่งอยู่คนเดียว
แต่ต่อให้บอกจางชุนเถาแล้ว จางชุนเถาเป็นแค่สาวน้อยจะช่วยอะไรได้บ้าง?
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกลึก ๆ ว่าไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนโบราณถึงต้องแต่งงานมีครอบครัวและสร้างฐานะ บางทีนางอาจจะต้องคิดถึงเรื่องนี้แล้ว
แน่นอนว่าจางซิ่วเอ๋อแค่คิดทบทวนและเปลี่ยนความคิดที่ว่านางไม่อยากแต่งงานง่าย ๆ
จางซิ่วเอ๋อต้องการแต่งงานทันที หากแต่ก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้
จางซิ่วเอ๋อเองก็หงุดหงิดใจเช่นกัน ช่วงนี้ตระกูลจางมีเรื่องวุ่นวายมากมาย! นี่ทำให้จางซิ่วเอ๋อมีความปรารถนาที่จะมีแขนที่แข็งแรง! ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อต้องการแขนที่แข็งแกร่งกว่านี
