มายความว่านางจะพอใจจริง ๆ
นางรู้สึกว่าตอนนี้ตนเองไม่ได้เป็นที่สนใจของจางต้าเหอแล้ว นั่นทำให้แม่เถารู้สึกเจ็บปวด
จางซิ่วเอ๋อจะรู้ได้อย่างไรว่านางเพียงตอบโต้แม่เถาไปส่ง ๆ เท่านั้น แต่คำพูดของนางกลับจี้ใจดำแม่เถาอย่างเจ็บแสบ
ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองคนจึงเผชิญหน้ากันอีกครั้ง
แม้จางซิ่วเอ๋อจะรู้สึกโกรธ แต่นางก็ไม่เก็บคำพูดนี้มาใส่ใจ
ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องไร้สาระ การที่นางทำผิดก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร มันอาจมีผลต่อชื่อเสียงของนาง ทำให้นางแต่งงานได้ยากในอนาคต แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่มีความคิดที่จะแต่งงานอยู่พอดี
สำหรับจางซิ่วเอ๋อแล้ว ถ้านางต้องแต่งงานจริง ๆ นางคงไม่หาผู้ชายที่เชื่อในข่าวลือพวกนี้
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น อย่างน้อยนางก็ต้องหาคนที่เชื่อใจนาง!
ไม่อย่างนั้นนางคงไม่ยอมแต่งงานไปตลอดชีวิต!
แต่จางซิ่วเอ๋อกลับด่าแม่เถาและบังเอิญไปสะกิดความเจ็บปวดของแม่เถาเข้า
“ปล่อยข้า! จางต้าหู เจ้าเดรัจฉาน รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!” แม่เฒ่าเถาโวยวาย
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เฒ่าจางที่ยืนอยู่นอกหน้าต่างและตะโกนใส่ลานบ้านว่า “ท่านย่า แม่เฒ่าเถาด่าท่านว่าเป็นเดรัจฉานเฒ่า! ”
แม่เฒ่าเถาได้ยินดังนั้นก็ตะลึงงัน นางด่าแม่เฒ่าจางตอนไหนกัน?
ตอนนี้เองแม่เฒ่าจางถึงเริ่มโมโหขึ้นมา จึงตะโกนว่า “ใครก็ได้! ช่วยด้วย! คนจากตระกูลเถามาฆ่าคนที่บ้านข้า! ”
เดิมทีแม่เฒ่าจางไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
แต่พอได้ยินจางซิ่วเอ๋อบอกว่าแม่
